දෙවන පරපුරේ මතක

 කිත්සිරිවතීගේ මතක කවියෙන්

       https://youtu.be/p9R07-OQ9Do


චන්ද්‍රා ශ්‍රීමතීගේ කවි 1965.10.17 දින එනම්, පියාගේ අභාවයට තුන් අවුරුද්දක් ගත වන දින දී ලියා ඇත.





සෝමසිරි බාප්පා සහ ලිනට් පුංචි අම්මා


Thulsi Aiya 2021 Jan

Homecoming of Amma & Thatha & when she was 24. Sixty year old photos. She left us on Jan 8, 2017

[1/8, 5:29 AM] Nadeekantha Deepaka: Nice to see this photo. Thank You, Aiya.

                        Look at this and compare with these days dresses and make-ups. This is the natural beauty.

                           And look like the actress- Rukmani Devi.

[1/8, 6:21 AM] තුල්සි අයියා: Place: The temple near Pokuna Handiya

                         Occasion: My father took me there not too long ago.

                          I saw an old photo hanging on the wall of the temple.

                          I see a guy who looks just like me in the photo.

                          I was staring at it for a few mins. It finally occured to me that it was my father in the photo

[1/8, 7:26 AM] විජය බාප්පා: Even though I was small at that time as far as I can remember Linet Akka was in a yellow saree. I think this Photo was taken long befor marrage . This pohoto most probably shown to us by Soma Aiya before wedding . I am sure Bannti Akka can comment on this

[1/8, 7:35 AM] තුල්සි අයියා: You may be right as you witnessed. Mine depends only on a casual conversation with my mother.                        The photo takes more value if                          it comes before their homecoming.

                          By looking at Thatha's casual attire, I too now think that you are right.

[1/8, 8:28 AM] රේණුකා-දුව: Home coming saree Eka horu Aran giya

[1/8, 8:40 AM] විජය බාප්පා: හොරා පසුව කසාද බදන්ඩ අති

                          Appearance much similar ganga's face

                          ලොකු නිල්මිණි: Homecoming date eka horizon Aran giyaata duk wanna epa ඊට වඩා වටින ලිනෙට් නැන්ද්‍ය් මාමාව හොරු අරන්ගියා වගේ තමෛ ඒකා තමෛ දුක්                     වෙන්න ඕනාම කාරණිාව.

[1/8, 3:20 PM] චන්ද්‍ර නැන්දා:මේකාලෙ මට හොඳට මතකයි. ඔය රතු සාරිය හරිම  ලස්සනයි . එදා  අපි එයා දිහාම බලා ගෙනම හිටියා.මතක් වෙන්‍කොට හ්රි ඩුකඉ.

[1/8, 10:29 PM] තුල්සි අයියා: Yes, I too feel very sad when I think of Amma and Thatha.

                         Yet, I feel ok when I realize that both of them did not suffer much.

                         We sent them off with sadness mingled with pride.

                         I was nowhere.

                         Appreciations to Nangi for taking the courage in my absence.

[1/8, 10:39 PM] තුල්සි අයියා: Much better option  to the alternative of long life suffering in bed.

[1/8, 10:42 PM] ලොකු නිල්මිණි අක්කා: Yes it’s true






[1:10 PM, 1/15/2021] Udu Chandra Nanda: 

ශ්‍රීමතී වික්‍රමසිංහ (චන්ද්‍ර නැන්දා) ලියන ලදී

 

ලියන මහත්තයලැ ගෙදර

හැදින්වීය ගමේ ඈයෝ

චුට්ටම් පොඩි බාප්පලා

මහගෙදරයි කියා කිව්වේ

 

අපේ අම්ම කොලඹ අක්කා

පුංචි අම්ම මැනිකේ විය

මහම්මාත් එක් උනාම

විසිහතරක් ගෙදර උන්න

 

එක බත් හැලියේ කාගෙන

එකට හිටපු ඒ කලේ

අද සිහියට නැගෙන විටදි

සුරංගනා ලොවයි සිතේ

 

උඩුපිල මහ වත්ත වටේ

බඩවැටියක් ගානෙ ගොසින්

කිරිල්ල ගෙඩි පලුකං සහ

චීන ගෙඩිත් කාපු කාලේ

 

අම්මලට හොරෙන් හොරෙන්

කටු අන්නසි ඉදුනු එවා

ලේ බඩයනවා කීවත්

අහන්නැතිව හොරෙන් කාපු

 

වෙරලු කැලේ ආච්චිලගෙ

කනත්තෙ දං කැලේ ඇතුලෙ

ලොකු අයියා සමඟ ගිහින්

දෙල් ඇට අහුලාපු කාලෙ

 

නාන ලිඳට යනවා කියලා

වේල්ලටත් පැනලා නාපු

මහහේනෙ රීරි යකා

හිටියත් බය නැතිව ගියපු

 

කම්බි වැටට හූරාගෙන

මහ හේනෙ කරක් ගහලා

එන්නත් පෙර ලිඳ ගාවට

කෝටු පාර ලැබුනා තදට

 

මේ හැම දඟයක්ම කලේ

සුදු හාමිනෙ අක්ක එක්ක

පොඩ්ඩි යමන් නාන ලිඳට

කියා එයයි එක්ක ගියේ

 

ගල උඩ ඉස්කොලෙ දමා

සුදු හාමිනෙ අක්කා එක්ක

අක්කපාන ලමයින් හට

ඉගැන්නුවා ගුටි ගහ ගහ

 

නෝනා අමරෙ අපි හැමදෙන

ගල උඩ ඉස්කොලේ ගියත්

අක්කපාන ගුරුවරියයි

පට බැදුනා නමක් ඇයට

 

ඉස්කොලේ ලොකු නෝනා

සුදු අක්කා උනා නිතර

මම තව ගුරුවරියක් විය

අමරෙ බනිස් කාරයා විය

 

ගල උඩ අතු පැතිර තිබුණු

කජු අතු උඩ වාඩි වෙලා

සෙල්ලම් ගෙදරවල් සේම

ඉස්කෝලද පැවැත් උනා

 

සෙල්ලම් ගෙය toilet එක

සේරම ගල උඩ සිදු විය

ලංකාවක හැඩය ගත්තු

ගල්වල ජල සැපයුවේය

 

ගලෙන් එහා පැත්තෙ තිබුණු

කොහොල්ලෑ ලාවුළු ගහයට

වැටී තිබුණු ඉදිච්ච ගෙඩි

සෝදන්නෙත් නැතිව ම කෑවා

 

ඊට මෙහා පැත්තෙ තිබුණු

ගල් දෙබොක්කෙ ගොරකා පැලේ

කොල දෙක තුන අපේ කටට

ගිය හැටි මට මතක තියේ

 

අම්මලාගෙ පරණ සාරි

ඇදගෙන ගල උඩට වෙලා

අශෝකමාලා  සාලිය

රඟ දැක්වූ වා නිතරම

 

උකුලෙ ගහන් විජේ මල්ලි

වත්ත පුරා කරක් ගහපු

ගේ පිටුපස ටැංකිය තුල

බස් එකකුත් දමා ගත්තු

 

උදේ සරෝ මංගලිකා

චූටි නන්ගි සුදු අක්කා

විජේ නෝනා අමර මල්ලි

තරඟෙට බස් එක පැද්දා

 

මල්ලිගේ අත හැපූ නිසා

මමත් හැපුවා සරෝජාව

පුංචි අම්ම තරහ ගිහින්

ඇන්නා ටොක්ක බොහොම තදින්

 

තිත්ත වෙරලු ගසේ ගෙඩිත්

නස් නාරං ගැටත් පිටින්

ඒ මදිවට ගොරකා මදත්

නෝනගේ මගෙ රසති බොජුන්

 

හරක් මඩුවෙ පිදුරු ගොඩේ

වැලි ආත්තා හන්ගාගෙන

ඉදුනු විටදි අපි දෙන්නා

මොන තරමක් කලා ඇද්ද

 

දුමේ ඉදෙන වලු අඹ ගෙඩි

පිටිපස්සෙන් හිල් කරගෙන

උරා බීපු ඒ සන්දිය

මොන තරමක් සුන්දරයිද

 

පොල් අත්තෙන් වට කරලා

වේදිකාවකුත් හදලා

බන්දු අයියා අපිත් සමඟ

නාටක වල රග පෑවා

 

පෙට්ට්‍රල් මැක්ස් ලාම්පුවට

ඇලඩින්ගේ ලාම්පුවට

පින් සිදු වෙන්නට එවට

ආලෝකය ලබා දුන්නා

 

බන්ටි අක්කා හිටිය කාලෙ

පාසල් ගොස් අපි එන විට

නම් ගහලා කෑම පිඟන්

හාල් පෙට්ටියෙ තියනවා

 

කොස් ඇට කන්නට මල්ලි

හාල් පෙට්ටියට පැනලා

තාත්තාට අහු උනාම

අපට මෙවා පුරුදු කියලා

 

එදා පටන් මල්ලි හට

කොස් ඇට යයි නමක් වැටුනා

එ වගේම තවත් නමක්

අපට පුරුදුයි කියා වැටුනා

 

අමර දෙමර බිජු දාපිය

පැටියා නොමරා ඇති කරපිය

අමරෙගෙ nick name එකට

එයාට හරි තරහ යනවා

 

නෝනට අල හොදි චව්චර්

මට කිව්වේ කිබුල් හාමි

බන්දු අයියා ......ගැටයා

ලස්සන අපෙ ලමා වියේ

 

 හොර ගස් යට ගල් තලාවෙ                                    

වාඩි වෙලා සවස් යාමෙ     

තාත්තා එන විට පෙර මඟ                                        

දුවන්න අපි බලා හිටියා

                                                                                      

මාලු මස් ද ලෑතර සහ

කීව නොකී බොහො දේවල්

තාත්තාගෙ ගමන් මල්ලෙ

පිරී තිබුනු හැටි මතකයි

 

තාත්තාගෙ පන් මල්ලෙන්

පන කකුලුවො පනින විටදි

විනෝදයක් වුනා අපිට

අද නම් දුක දැනේ එයට

 

උක් අක්කා කොලඹ ගියොත්

රටකජු සහ කඩල ශුවර්

ඒකාලෙ අපිට ඒවා

අති විශේෂ කැම තමයි

 

කජු කාලෙට හුලු අතු බැද

අනික් අයට හොරෙන් හොරෙන්

පාන්දරම කජු ගස් යට

තරඟෙට කජු අහුලූ හැටි

 

කජු සීයක් වික්කහාම

රුපියල් දෙක බැගින් ලැබුනි

උක්කුං අක්කාට තමයි

අලෙවි කලේ ඒ සේරම

 

පොල් කඩන්න එමා නෝනා

මුල්ලෙරියා පුන්චි අම්මා

ආපු විටදි බොරු කියලා

කුරුම්බා ගෙඩි කඩව ගත්තා

 

ලොම්බන් කජු ගහ යට ඉද

කුරුම්බාව පලා දෙකට

සුදු අක්කා හොරෙන් ගෙනෙන

කිතුල් හකුරු සමග කෑවා

 

මහම්මාගෙ නව ගුණ වැල

කැඩුවයි මල්ලිට බනිනවා

කනට වතුර දැම්මා යයි

බැන්නා මට නිමක් නැතිව

 

කෝ මගෙ යට සාය කොහෙද

සපත්තු දෙක කුඩේ කොහෙද

සාරි ඇන්දලා බලලා බලලා

හාමි අක්කා වැඩට යනවා

මගට ගිහින් යලිත් එනවා

 

අවුරුද්දට ඌරු මසුයි

කජු මාලුයි අච්චාරුයි

ආච්චිලෑ ගෙදර කෑම

තෙලිජ්ජ් සහ රා සමඟින්

 

සේරමල්ලා එකතු වෙලා

පන්ච ගහයි කාඩ් ගහයි

ගල් පොලනවා කීප දෙනෙක්

කජු වල හත ගහයි ලමයි

 

අපේ ළමයි හරි ආසයි

ගල කියනා තැන බලන්න

පුලුවන්නම් යොදා ගනිමු

ගල උඩ trip එකක් යන්න

 

මේ පවුලේ ඉපදුනු එක

මහා පිනක් පෙර මා කළ

නැවත සසර ඉපදුනහොත්

ඉපදේවා මේ පවුලෙම

 

 

අමරසිරි වික්‍රමසිංහ (අමර බාප්පා) ලියන ලදී

 

අත පත් කෝටුවෙන් අක්කාපාන තලා

ගලඋඩ පාසැලේ වග එලිපෙහෙලි කලා

චන්ද්‍රක්කා ගෙ ඒ කවිපෙල හොඳට බලා

හැත්තෑ වසක මගෙ මතකය අවදි කලා

 

හුළු අතු සදා දොර මුල්ලේ තබා ගෙන

කාටත් හොරෙන් එලියට පැන උදාසන

කජු ගස් යටට ගොස් කජු මද සොයා ගෙන

විකුණු අයුරු  එනවා මතකයට පැන

 

කජු ගෙඩි සියයකට සත ගනනකි ලැබුනේ

එනමුත් එදා ලොකු ගනනකි ඇත ගැසුනේ

වැඩියෙන් කජු ගත්තෙ උක්කුන් අක්කානේ

එනිසයි පොලට යන්නට ඕනෑ නූනේ

 

දෙල් ගස් තුනේ ගෙඩි පැහිලා තිබෙන විට

කැඩුවා බන්දු අයියා කෙකි බැඳ දිගට

මිරිස් දමා තම්බා ගත් හැලියකට

වැඩ දුන් අයුරු මතකෙට නැගෙනවා මට

 

සිමෙන්ති ටැංකියකි ගෙයි පිටුපස පැත්තේ

පොඩි අපි කාර් එකකට එය අර ගත්තේ

යන්නට ගියේ ඒකෙනි නෑදෑ පැත්තේ

මතකය තුලට එනවිට දනවා චිත්තේ

 

පරංගි දෙල් ගෙනාවේ අපගේ රටට

සිහලුන් මරන්නයි යනුවෙන් අපට

කියමින් තාත්තා බැන්නා හොඳට

මතකයි වීසි කළ හැටි දෙල්ගෙඩි දොරට

 

සොයුරන් බන්දු සෝමේ ගුණ යන තිදෙනා

ගසමින් ජිල් බෝල අඬදබරෙයි යෙදුනා

ඇහැරැණු තාත්තා නිදි යහනේ සිටිනා

බැන එන විටදි දුවගෙන ගිය හැටි මැවුනා

 

අම්මා බත් පිඟන් සැමටම බෙදාලා

ලී පෙට්ටියෙ තබා පියනෙන් වසාලා

මල්ලී දිනක බැස කොස් ඇට සොයාලා

පුරැදුයි අපට ලෙස මල්ලී කියාලා

 

වත්තේ ලොකු ගොරක ගහකුත් තිබුනා

මදකන්නට බැරිය පනුවන් එහි පිරුනා

ඒ ලඟ වෙරළු ගස මගෙ මතකෙට නැගුනා

කන්නට බැහැ ඒකෙ ගෙඩි තිත්තට තිබුනා

 

ආච්චිලගෙ ගෙදර තිබු අවුරැදු කෑම

අමතක නොවේ කජු මාළුව දුටුවාම

තොලගා හැකිය රා ඩිංගක් හැමදාම

අවසන සිංදු රැඟුනුත් තිබුනා බෝම

 

-----------------------------

 

ලියන කවි  පෙරහැර

අමතකව ගිය   සමහර

කරැනඅ පෙර  සිහිකර

දීම යහපත් දෙයකි මනහර

 

පෙර දවස උක්කුන්

අක්කා අපට  ගෙනදුන්

කඩල ගැන දැන් දැන්

මතක් වෙනවා රසය ගෙන දුන්

 

        ---අමර----


[2:34 PM, 1/17/2021] අමර බාප්පා

ඒ දවස් වල මගේ කවි පංති වනිතා විත්ති සහ තරැනි පත්තරේ පලවුනා ඒකවි මට මතකයි

පොඩි කාලයේ සිට

පුරැදු වන මුත් උයනට

ඉදිලාද බැලුමට

නැතිව බැරිවා නේද හැඳිමිට

 

රහල් හිමි එම දින 

කව් සේකරය ලියමින

කිවු දේ බලනු මැන

ගැහැණු කවුරැද වරදෙ නොබැඳෙන

 

1960 මුල් කාලයේ සිංහලේ කියල පත්‍රයක්තිබුනා එහිත් මගෙ වසුපැටියා කියල මා කවි පෙලක් ලීවා එක කවියක් මතකයි

මගෙ වහු පැටිය

උගෙනම පැටියා

පැටිය කියල අඬ ගැහුවම ලඟමෙ එනවා

මේ වහු පැටියා ලොකු උනහම

ලොරියෙ මාටින්ට වික්කා

ඌ එදා රෑම කඹේ කඩා ගෙන

අපේ ගෙදර ආවෙ


[2:46 PM, 1/17/2021] අමර බාප්පා

  මගේ හඳහනේ මගෙ නම තාත්තා ලියල තිබුනෙ අමරසිරි අප්පුහාමි කියල චන්ද්‍රක්ක මට අප්පුහාමි කිවුවහම ඇයි අප්පුහාමි කියන්නෙ හාඳ නමක් කියල තාත්තා කිව්වා මොකද තාත්තගේ  නමටත් ඒ කෑල්ල තිබුනා. ඕක කිවුවහම මම ලාහුගල ඉන්න කාලෙ සිදුවීමක් මතක් වුනා. එදා උප දිසාපති බන්දු කියන මගේ යාළුවයි, මමයි බක්මිටියාව කියන ගමේ යන විට බන්දු කිව්වා මට දොන් තියනවා ඒ කියන්නෙ මේ අය පරංගින්ට පන්දම් අල්ලලා කියා. බන්දුගේ මුල්නම මොහොට්ටි. මම කිවිවා මුං තමයි රජ්ජුරුවන්ව ඉංග්‍රීසින්ට අල්ලල දුන්නෙ කියල. ටික වේලාවක් මේ වාදෙ යන විට AGA හිනාවෙවී කිව්වා විකී මගේ නමටත් දොන් කියන කෑල්ල තියෙනව කියා. දැන් අපි වයසට ගිහින් ඒ උනාට අපට අතීතේ හුඟක් දේවල් මතක  තියනවා.  ඒක කොච්චර වාසනාවක්ද?


2:13 PM, 1/17/2021] විජය බාප්පා

අමරයියා ඉස්සර පත්තර වල කවි සංවාද වලටත් කවි යවනවා.  ඒ කවියක පද තාමත් මතකයි. 

සීගිරි ලඳුන් ගේ

ගැ සායමද යන්නේ

සුසිතට කියන්නේ 

ඔහේටත් ඒටිකයි වන්නේ


[2:34 PM, 1/17/2021] අමර බාප්පා

ඕක ගැහැනු පිරිමි වාදයකට ලියපු කවියක්. ඒ දවස් වල සීගිරි චිත්‍රවල තීන්න ගෑවේ පිරිමි කියල සුසිත කියල කෙල්ලෙක් කවියක් ලියල තිබුන. ඒ දවස්වල ලුසියානෝ මරන්සි යන ඉතාලි වියතා ඇවිත් සායම ඉවත් කරමින් හිටියේ



10:52 PM, 1/21/2021]  අමර බාප්පා

 නවසිය හැට දෙකේ  වසර

කතරගමට ගිය   සිරිසර

ගමනේ රසවත්   විස්තර

පවසමි දැන්   කවිකර

 

යාහැකි දොලහකට   පමන

වෑනය වොක්ස්වාගන්   වන

පොල් මලකින්   සරසාගෙන

ලොකු කදමලු   පටවාගෙන

 

මුට්ටි වලං වහලය   උඩ

ඒ මත්තේ දරමිටි  ගොඩ

සහල් තුනපහත් ගොඩ   ගොඩ

වාහනයේ මදිවිය   ඉඩ

 

අමිමා සහ  තාත්තාත්

වයසක අපෙ මහම්මාත්

බාල මහලු සියලු දෙනත්

ගුනයිය සහ එම අක්කත්

 

උක්කුන් හාමිනෙ අක්කත්

නෝන සමග චන්ද්‍රක්කත්

බන්දු අයිය සහ මල්ලිත්

එකතු උනා එයට මමත්

 

සාදුකාර හඬක්  දෙමින

පිටත් වුනා පහට  පමන

කඩුවෙල පාලමක්  නොවින

පාරැව පිට ගියේ  එදින

 

බුද්දන් සරනේ සරනයි

ධම්මන් සරනේ සරනයි

සංඝන් සරනේ සරනයි

මහම්මාගෙ හඬ මොරදෙයි

 

ගමනෙදි කට පරෙස්සමින්

දෙයියො කෝප වෙනව එයින්

මහම්මාගෙ ගැඹුරු හඬින්

කිව්ව නිසා උන්නෙ බයින්

 

අතර මගදි බැස ගත්තා

උදේ අහර අර ගත්තා

ඉඳි ආප්ප ගොඩ ගත්තා

පාර අයිනෙ ඉඳ  ගත්තා

 

කතරගමට යා ගත්තා

මැනික් ගඟෙන් නා ගත්තා

කිරි වෙහෙරත් වැඳ ගත්තා

වන්දනාවෙ රස ගත්තා

 

යන විට කදිර පුර

ජනගහනයෙන් හෙම තොර

මහ රුක් ගොඩ අතර

සකස් කලෙ අපෙ දිවා අහර

 

ලිප් ගල්  සොයාලා

නිදහස් තැනක් බලලා

ලිප ගිණි  මොලවලා

කෑම සකසා ගත්තෙ  එකලා

 

රුක් අතර ඉඳ  ගෙන

සිසිල් සුවයක් විඳිමින

ගත් අහර කිස  ගැන

සතුට ලැබ ගත හැකිය අද දින

 

දෙපස ගණදුර ඇති

වට පිට ගේ දොරක්  නැති

වනය දෙපසම  නිති

මගක් පසු කරමින් ගමන්  ගති

 

රුක් පෙල අතර තුර

දිවුල් ගස් විය පලබර

කැඩීමට පලතුර

යන්න බිය විය ඇතැයි අලි  සැර

 

දහවල් දෙකට  මෙන්

යාල පිවිසුම ආවෙන්

වැඩිහිටියන් ඉතින්

ගොසින් බර පැන ගෙවා ආවෙන්

 

පැමිණි නිල  ඇත්තා

වෑනය තුලට  ගත්තා

රකිමින් මුනිවතා

කැලය ඇතුලෙන් ගමන්  ගත්තා

 

ටික දුරක් යන  විට

වෑනයෙ ටයර්  එකකට

සිදුවූ ගැහැට කට

හුලං ගිය බව දැනුනි සැම හට

 

වාහනය  නතරය

කළ යුතු පිලියමක්  විය

හනික බැස ලොකු  අය

සවිකලා අතිරේක  ටයරය

 

ගමන නැවතත්  විය

එනමුදු කලේ සිත් බිය

නැත වැඩි දුරක් ගිය

හුලං බැස ලෙඩ වීය ටයරය

 

කළ යුතු දෙයක් නැත

කලුවර වටේටම ඇත

ගමන හෙමි හිට වෙත

සියලු දෙන බියට පත්වී  ඇත

 

දඩ දඩ යන හඩින්

එන ශබ්දයක් ඇසුනෙන්

එක් අයෙක් බසිමින්

බැලූවිට ටියුබ් එක එලියෙන්

 

ටියුබය වැදීමෙන්

ශබ්දය එන නිසාවෙන්

පිහියක් ගෙන සැනින්

කපා දැමුවා ඒක එතනින්

  

එන විට අප සෙමින්

කලුවර වෙලා දසතින්

දෙවියො සිහි කරමින්

පඬුරු බැන්දා පිහිට යදිමින්

 

යම්තම් කලුවරේ

ආව දැන් මහ පාරේ

කඩයක් ය නුදුරේ

අපට එය පුදසුනකි කතරේ

 

විශ්‍රාම ගිය එක්

හමුදාවෙ සිටි බටයෙක්

සහ තරැණ බිරිඳක්

මේක ඒ අය කරපූ කඩයක්

 

පොල් අතු සෙවිලි කල

ලී කනු වලින් බිහිකල

බිත්තියක් නැතිකල

වුවත් රෑ ගත කලේ ඒ තුළ

 

ටයරය සැදීමට

අසලක තැනක් නැති කොට

තිස්ස පුර යන්නට

මගක් සෙව්වා සැවොම හනිකට

 

යාලට පැමින  උන්

වෙනත් නඩයක පිහිටෙන්

ටයරයත් ගෙන ඉන්

යන්ට ගියෙ රියැදුරා එතනින්

 

පැච් එක දැමීමට

රියැදුරු තිස්ස යනවිට

ඔහුගේ උදව්වට

බන්දු අයියා ගියා තනියට

 

ගත විය කනිසමක්

අලි හඬ ඇසේ තරමක්

නැත නින්දක වගක්

සිටියෙ පසුදින පහන් වන  තෙක්

 

වැඩි හිටියන් අඩුය

සිටියේ පුංචි අයමය

බිය සැකත් වැඩිවිය

ලැබු එදිනයි මෙමට මරැබිය

 

බිය පත්ව අපමණ

සිටිනා විටදි තැන තැන

පෙර යුවල එම දින

දුරු කලා බිය සැකය වදනින

 

මැදියම ලැබූවිට

බන්දු අයියා ආ විට

බිය දුරුව අපහට

සැනසුමක් ගෙන දුන්න සැමහට

 

[4:00 AM, 1/22/2021] චන්ද්‍ර නැන්දා (ශ්‍රීමතී)

අමරේගේ යාල ගමනට.

වෑ නය කැඩුණු විට

බිම බට මහම්ම හට

රණවරා කැඩුමට

ඕනවිය බිය නැතුව කැළයට

 

මහා වනය තුළදීම

උපුල් ලෙඩවිය නොදැනිම

පඬුරක් බඳින්නට

අම්මලා කීවා ගුණක්කට

 

ලෙඩට පඬුරක් නොව

බෙහෙත් දිය යුතු වන  බව

කියා මොහොතකි තව

වලිප්පුව හැදුනා උපුල් හට

 

නොඅසා මහම්මගේ අන

නොතකා කඳසුරිඳු ගැන

සිටි ඇය පඬුරු බැඳි

විගස අසනිපය ද සුව වින

 

යාලදී උදව්වට

සිටි උත්තම පවුල හට

මිනිස් ලොව දෙවිවරු

කියා ලීවෙමි පුවත් පතකට

 

[4:17 AM, 1/22/2021] අමර බාප්පා

ගිය යාල  ගමනේ

තොරතුරු තවත් ඇතිනේ

මට මතක ටිකනේ

සැමට ඇරයුම් කරමි මෙකිනේ



2021.01.25 උක්කුං නැන්දා (කිත්සිරිවතී)

# කිත්සිරි #

# අතීතයෙන් තවත් බිඳක් #

 

වරුසය පනස්තුන ලෙස මට මතක   ඇත

ලොකු අම්මා ආව නේවාසිකය        වෙත

කීවා තාත්තා හොඳටම ලෙඩව         ඇත

අක්කයි මායි ගෙන ආවා ගෙදර      වෙත

 

මා පිය ඇඳක් මත වැතිරී            සිටියේය

ගොත ගස ගසා මොනවාදෝ     කිව්වේය

ජයගත් පසල් එක ගැන හෙම   කිව්වේය

රුපියල් ති හයක් ඔහුටත්       ලැබුණේය

 

එකොළහකගේ බර තනියම හිතින්             දරා

තෙමසක් ඇඳේ සිටි ම පියා කෙළින්          කරා

නොකඩව යක්කලින් හොඳහැටි බෙහෙත් කරා

අම්මා අපේ යනු නියතයි නිවන                 කරා

 

දස වසරක්ම ඔහු හොඳ සිහියෙන්          සිටියා

නංගිට තමල් හඳහන් ගැන දුන්න            කියා

කාජර පුතත් අනුරා පුරයටත්                  ගියා

හැටපහ වසරෙ ඔහු මෙලොවත් හැරල    ගියා

 

ඉස්සර බීලා ඇවිදින් බණ හෙම         කිව්වා

සොහොනේ ගස් උඩට නැගලා හූ      කිව්වා

නොබැඳපු ලිඳ උඩින් නිදියහනක්    සෙව්වා

සුව වූ දා පටන් තුන් පි‍රිතුත්              කිව්වා

 

රෙදි කැලි පුළුස්සා හඳහන් කළු      මැද්දා

සෙත් කවි කියා ලෙඩකදි දෙවියන්  යැද්දා

රක්තය හැදී අත් පා ද්ව්ක           වණ වූදා

අඹරා එළඟිතෙල් තල මුසු කොට බැන්දා

 

හැටපහ වසරේ දිනයකි දින මතත     නැත

සෝමයියා ආව ගුරු විද්‍යාලෙ           වෙත

අසනීපයෙන් බව කීවා මතක            ඇත

හැංගුව මෙමට ම පියා මිය ගිය         පුවත

 

කවුරුන් ලෙඩ වුවත් ඈහොඳ   හෙදියක්‍ ය

සමහර විටදි දැනුමැති වෙද      ඇදුරෙක් ය

අත්වල මගේ හැමදා තිබු             දදයක් ය

ගෙන දුන් සිහල බේතක් එය      සුවපත්‍ ය

 

පත්වීමක් ලැබුණු හැමදා              පාසල ට

මුල්දින ගියේ අම්මා සමගයි        එය     ට

"මව්තොම ඔබේ ගුරු මවකද"    විමසු විට

දැනුනා සියුම් ආඩම්බරයක්            සිත ට

 

පෙර කරුමය ලෙසින් ඇය ඔත්පල     වූවා

දූ දරුවන්ගෙ ඇපෞපකාරත්          ලැබුවා

ජීවන ගමනේ අනු වසරත්            පසු වූවා

වරුසය අනූ නවයෙදි ඈ            වෙන් වූවා

 

සෝදයි ගෙදර සැමදෙනගෙම රෙදි  ගොන්න

ඇඳුමුත් මසයි අප සැමටම හැඩ         වෙන්න

ගේ දොර වැඩට අම්මා හට අත           දුන්න

අසරණ ලොකු අක්ක ගැන කවියක් මෙන්න

 

වෙසඟේ සුබ පැතුම් එව්වා          පාසලට

මයික්‍රොස් කෝපයක් ලැබ දුන්නා මෙමට

මංගල වලදි අපෙ ඔහු ආවා          පෙරට

කප් රුක අපේ ලොකු අයියා     උඩුපිලට

 

වත්තේ වැඩට උරදී කඩයටත්          ය න

හවසට ගෙදර ජල සැපයුම නියම    වු ණ

දිය කළ දෙකක් උරහිස මත තබා  ගෙ න

මතකය මගේ ගුණසිරි සෝමසිරි   ගැ න

 

වරුසය පනස් හත අප හට     සරු    වසකී

සෝමයියත් මමත් ගුරු ලෙස    එලිය දකී

අක්කා බන්ටි ඒ වන විට ගුරු          මවකී

අම්මගෙබරට ලැබුණේ ලොකු  සහනයකි

 

ඉදිරිය සිහල උළු පිටුපස පොල්       අතුය

මහගෙයි වහළෙ ඒ කාලේ ඒ         ලෙසය

ඒ අඩුපාඩු සැපිරුවෙ ගුණ           අයියා ය

පනහේ නවයෙ ඔහු හොඳගුරු භවතෙක්ය

 

නේවාසිකය අපි දෙන්නට නිවස      වුණා

ඉඩ නැති විටදි එක ඇඳෙහිත් දිගා    වුණා

ඉගෙනුම ක්‍රීඩාව හොඳ හැටි පුහුණු  වුණා

මගෙ මේ කවිය බන්ටක්කට තිලිණ වුණා

 

හාමිනෙ නංගි මා සමඟින් ගලට        ගියා

ගලඋඩ වැටිල ඇගෙ නළලත පැලිල ගියා

ගොන්බැඳි කරත්තෙක උඩුපිල සිට  නංවා

මැහුමක් දමන්නට ගම්පහ අරන්       ගියා

 

ඕනැම.වැඩක් ඔහු හට කිරිකජු     මෙන්‍ ය

නැණ ඇස යොදා ඒවා ජය        ගන්නේ ය 

අඩියෙන් අඩිය බැංකුවෙ හිනි    නැග්ගේය

මේ කවි මාලෙ ලොකු මල්ලිට    දැමුනේය

 

චන්ද්‍රත් මමත් සිටියා ආගර          පත නේ

බිම සිට වතුර ඇද්දා ගෙට කඳු      මුදු නේ

හැමදා ඉගනුමෙන් හොඳජය   ලබමින්නේ

චන්ද්‍රා සිටියි අද අප පවුලේ            මුදුනේ

 

එකවර රැකිය තුනහතරක්      ලැබුණේය

විකිරණ ශිල්පි,    පී. එච්.අයි.         ඒවාය

පියාගෙ ශිල්පෙ තව දුර ගෙනි    යනවාය

අමරේ මල්ලි අප පවුලේ          හපනා ය

 

අම්මා සිටි කාලෙ ඇස මෙන් ගත්ත       බලා

ට්‍රිප් යන විටදි අම්මාවත් හවුල්              කලා

දහ දෙනෙකුගෙම දරුවන්ටත් මෙහෙය කලා

නෝනා පවුලෙ දුක් ගන්නා රාළ         වෙලා

 

විද්‍යා උපාධිය ලබමින් ඉහළ             පෙළ

ඉංගිරිසියත් ඒ තරමට ප්‍රගුණ              කළ

රුවනැණ යහ ගුණෙන් හදවත සුවඳ   කළ

වියතෙකි මල්ලි මුළු පවුලම එලිය      කළ

 

පවුලේ එකොළහකි සුළු පිය නව දෙනෙකි

මහම්ම පද්මක්ක එකතුව        එකොළහකි

සැමටම ඉදෙන්නේ එකමෙක   බත් එකකි

සමගිය සමාදානය රැඳි මහ            ගෙයකි

 

සමහර දාට ආවා කරලැයි              නැන්දා

තව දවසකට ආවා දොච්චා              උන්දා

කරුණා, අමර, රූපා, අප්පූ              උන්දා

මේ අය අපේ බත් හැලියේ        රස වින්දා

 

ආවත් කටු කොහොල් දිවිමග නැතිව  දයා

අඩසිය වසක් පාසල වෙත ගෙවී        ගියා

දරු මුනුබුරන් ලැබ ඇති දියුණුවද      බලා

සතුටින් සිටිමි ජීවිත ගඟ  යාවි          ගලා

 

*****//******//******//******//******



[3:40 AM, 1/26/2021] උක්කුං නැන්දා- කිත්සිරි 

 කාජරපුර කිව්වෙ කතරගමට. තාත්තා ලෙඩ වුනාට පසුව තමයි දුම්රියෙන් අනුරාපුරයට ගියේ. කතරගම ගමනට ව්යදම රුපියල් දෙසිය පනහයි. යාල ගියෙ අහම්බෙන්. තව රුපියල් පනහක් දෙනව නම් යාල යන්න පුලුවන් කිව්වා. මම කැමති වුනා ඒ ගමන යාමට.

වාහන පොරෙන්දු වුණ ලොකු මල්ලිට ස්තුති කරනවා. අනුරාපුර  වට වන්දනාවේ එක්ක ගියේ ලොකු අක්කලා වාහනයක් හයර් කරගෙන. කතරගම ගමන ගිහින් එනකොට බාප්පල බය වෙලා පොලිසි යන්නත් ලෑස්ති වුනාලු.


1/31/2021 බන්ටි නැන්දා - වික්‍රමාරච්චි

 අප පවුලේ දැනට සිටින වැඩිමහලා මමයි

ඔබ නොදන්න මා දන්නා තොරතුරු නම් බොහොමයි. 

මා ඉපදුනු වේලාවේදි සිදුවූ දේ මෙයයි

කියලා මට කියා දුන්නේ සෝමයියා තමයි


මා ඉපදුනු වෙලාවේදි බලන් හිටපු පියා

ඔලුවේ අත ගහ ගත්තලු මං ඉවරයි කියා

කොල්ලන් තුන් දෙනෙක් ලගට කෙල්ලෙක් යැයි කියා

පියාට තද බල අපලලු ඒකයි බය එයා


අපලේ පල දෙන්න වගේ ගියාලු ටික කලක්

පියාගෙ කකුලේ හැදුනලු 'ඇටපලාන' ගෙඩියක්

ගෙඩිය පැසව ගන්නට නම් යනවලු තුන් මසක්

ලෙඩාගෙ දිවි නැති වෙනවලු හැදුනොත් හෙම උණක්. 


ගෙඩිය පැසවු දවසේ අප පියාට උණ ගැනිලා

ගෙඩියට වෙදකම් කරනා මහතා එය දැකලා

දැන්නම් මොනවත් කරන්න බැහැ යයි මට කියලා

ආපසු යන්නට හැරුනලු හොදටම බිය වැදිලා. 


අපෙ අම්මගෙ අම්මාවන මහම්ම එය දැකලා

දුවල ගිහින් වෙද මහතා ළග දණින්ම වැටිලා

වැදලා කිව්වලු ගෙඩියට බෙහෙත් දෙන්න කියලා

ගෙඩිය පලලා සුව කලාලු හොදටම වෙර දරලා. 


බන්ටි නැන්දා



[7:44 AM, 1/26/2021] උක්කුං නැන්දා-

ඉස්සර ලොකු අයියත් ලොකු අක්කට කවි යැව්වා. මේ එයින් කීපයක්.

 

කැවුම් කොකිස් රබකැන් සහ අතිරස

නැවුම් සුවඳ විහිදෙව්වා දසදෙස

 

බෝතල ගනනක් හිස්කල මපියා

කිසි කලබලයක් නැතිවම සිටියා.

 

සුලු මව්, සුලු පිය, නංගිල සැමදෙන

නඩයට එක්වින මාපිටිගම යන

 

ලොකු අයියට සරත්ල කිව්වේ ගිරා මාම කියල. ඒ ඔවුන්ට සෙල්ලම් ගිරවෙක් තෑගි දුන් නිසා.

 

 

[8:21 AM, 1/26/2021] විජය බාප්පා:

 

මේ කවි පන්තිය කියවන විට අම්‍මා ගැන මතක් කර ඇති කිප තැනකදී ම  මගෙ ඇස් වල කඳුළු පිරුණා. මේ ලියන්නෙත් කදුඑ පිරි දැසින්. එක දවසක් අපේ ගෙදරදි අම්මාව මම වත්තන් කරගෙන වැසිකිලියට ගෙනගොස් ඊට පසු සේදුවා. එවිට අම්මා කිවා පුතේ උබ බුදු වෙයන් කියලා. මේක තාමත් මගෙ හිතේ රැව් පිළිරැව් දෙනවා

 

 

[2:43 PM, 1/26/2021] අමර බාප්පා:

දම් දස් මල්ලී අමතක කලොත්  හොඳ නෑ

 

දං පඳුරැ අස්සේ

රිංගුවා මහ හේනේ

මට මතක පද දෙකක්. බන්ටි අක්කට සහ උක්කුන් අක්කට වැඩිය මතක ඇති.



 අමරසිරි වික්‍රමසිංහ - මගේ ජීවිත කථාව පොතෙන් (සංස්කරණයට පෙර)

 

මගේ ජීවිත කථාව-සංස්කරණයට පෙර

 

[2:13 PM, 1/26/2021] විජය බාප්පා:

මා යන විටත් විදුහල්පති ඔහු මය. එම කාලෙය් සිටි. ආට නටා නට්ට සුබා කසිප්පු වා යන අය ගෙන් හිටියෙත් නැටුම් ගුරුත්, කසිප්පුවා යනුවෙන් හැඳින්වූ අමරසේකර මයාත් පමණි.

 

[2:27 PM, 1/26/2021] අමර බාප්පා:

ගණන් වලට උත්තර දීලා ඔක්කොම හරි ගියාම ඔක්කොම ලකුණු දෙන්න හොඳ නෑ කිව්වේ අමරාස්කර මයා නේද?

 

[2:43 PM, 1/26/2021] විජය බාප්පා:

ඔව් මට ලකුණු 96 විතරයි. තව ඵක්කෙනෙක් 54 අරන් තිබුණා. අනිත් සියල්ලෝම ලකුණු 1 හරි 0 හරි.

 

[2:45 PM, 1/26/2021] අමර බාප්පා:

මට මතක ඔක්කොම ගණන් හරි උනත් ලකුණු දෙන්න හොඳ නෑ කිව්ව කියල.

  

[3:47 PM, 1/26/2021] උක්කුං නැන්දා: කිත්සිරි

අමරසේකර සර් ඔයාලගෙ කාලෙත් හිටියද? පැට්‍රික් ගුණවර්ධන මගේ ක්ලාස් teacher. මම කියන සර් ආවේ දොම්පෙ ඉඳලා කාර් එකේ.

 

[4:28 PM, 1/26/2021] අමර බාප්පා: 

අපේ කාලේ පැට්‍රික් ගුණවර්ධන. නියෝජ්‍ය විදුහල්පති සිංහල බෑ. වේවැල අරන් කොරිඩෝව දිගේ ගිහින් කොල්ලො උන්නොත් පස්ස හරවන්න කියල වේවැල් පාර දෙනවා. අපි ගිහින් ටික කාලෙකින් එයා ඉබ්බාගමුව ප්‍රින්සිපල් වෙලා ගියා.


අමරසිරි වික්‍රමසිංහ - මගේ ජීවිත කථාව පොතෙන් (සංස්කරණයට පෙර)

අමරසිරි වික්‍රමසිංහ - මගේ ජීවිත කථාව පොතෙන් (සංස්කරණයට පෙර)



[10:37 PM, 2/7/2021] විජයසිරි:

උක්කුං අක්කාත් තුල්සිත් කියා තිබුනා මම ඉංගිරිසි ඉගෙනගත්තා කියලා. OL කරනවිට මට ඉංගිරිසි ප්‍රශ්නපත්‍රයවත් කියවන්න හැකියාවක් තිබුනේ නැ. Chandrasena අයියා තමයි මාව දිරිමත් කළේ. මම ඉස්සෙල්ලම ඉගෙන ගත්තේ පබිලිස් මාමා කියල අම්මගෙ ඥාති සහෝදරයෙකුගෙන්. පසුව මම දෙල්ගොඩ පුස්තකාලයෙන් ඉංග්‍රිසි පොත් ගෙනත් කියෙව්වා. සිංහල පත්තරවල කතුවැකි එකතුකර එවා පරිවර්තනය කර උක්කුන් අක්කට තැපැල් කර යවා වැරදි නිවැරදි කර ගෙන්වා ගන්නවා. අන්තිම කාලයෙදි . බර්තලමියුස් කියන කෙනාගෙ කතා පුහුණු පන්තියකට ගියා. එක් දිනක් අමරයියට කිවා ඕනැ සතෙකුගෙ නම කියන්න මම ඉංගිරිසි වචනය කියන්නං කිවා. ටිකක් කල්පනා කරල කිවා පලුවන්නං බිංකුඩට කියන නම කියන්න කිවා. මම එම නම දැනගෙන නොහිටියත් පසුවදාම හොයා ගත්තා. මෙම ලිපිය චන්ද්‍රසේන අයියාට උපහාරයක් වේවා!!!!

[4:55 AM, 2/8/2021] අමරසිරි:

 මල්ලි ටික කාලයක් මහර ඉන්නවා මතකයි. ඒ කාලෙ මල්ලි අතේ තිබුනෙ මලලසේකරගෙ ඩික්ෂනේරියමයි. උගුඩුවගෙ නමකියපු හැටි මල්ලිට මතක ඇති. තවත් විශේෂ දෙයක් මතකයි. ඒක වුනේ මහර තිබීච්ච උත්සවයක් දවසක. මහර චන්ද්‍රදාස අයියා(මල්ලි බාප්පා)ගෙ සිරිතක් තිබුනා කාගෙ හරි ලඟට ගිහින් ඉංග්‍රීසි වචනයක් අහලා ඒකට උත්තර දුන්නොත් හිනාවෙන එක. එදා මහර අයයි අපේ අයයි ‍සේරම එයාට උත්තර දෙමු කියල කතා වුනා. එදා එයා ඇවිත් උළුහාල්වලට කියන නම ඇහුවා. පලමු මේසේ ඉන්න කෙනා කිව්වා රයිස් ටයිල් කියල. හිනාවෙවී අනිත් මේසෙට ගියා. ඒ අයත් කිව්වෙ රයිස්ටයිල් කියල. ඉංග්‍රීසි දන්න නොදන්න හැම දෙනාගෙම උත්තරේ උනේ ඒක. ඊට පස්සෙ එයාගෙ ඒ සිරිත ඉවරඋනා.

[8:35 AM, 2/8/2021] අමරසිරි:

කවියක් මතක්වෙලයි මේක ලියන්නේ උඩුපිල පවුලේ වැඩිදෙනෙක් ගේ කටහට ගැඹුරුයි. සෝමයිය ට්‍රෙනින් කොලේජ් එකේ ඉන්න කාලෙ එයාගෙ Autograph එකේ ලියපු කවියක මෙහෙම තිබුණා.

අනුගමනය කරන ඝෝෂක  සිටුගෙ    වත

උඩුපිල සෝමෙ වැනි උදවිය සුලබ   නැත

 [8:53 AM, 2/8/2021] විජයසිරි:

 ඒවගෙම එක්කෙනක් තමයි විජෙදාස එයාගෙ ලොකු සහෝදරයා. එයත් දවසක් මොකක් හරි අහල සවුත්තු කරන පුරුද්දක් තිබුණා. මම එයාගෙන් ඇහුවා කැබැල්ලෑවට කියන නම. ඔහුගෙ උත්තරය armadillo, මම කිව්වා ඒසතා මෙහෙ නැ ඉන්නෙ පිටරට නියම නම pangolin කියල. ඊටපස්සෙ මම ඇහුවා ඉත්තෑවට කියන නම. ඒකත් බැරිඋනා. එතකොට මම කිවා කෝ ඔයා ඉංග්‍රිසි දන්නෙ නැනෙ කියල.  ඒක තමයි මල්ලි අපි නොදන්න වචන කොච්චර තියෙනවද කියල මාරු උනා. එදයින් පස්සෙ කිසි දිනක මා සමඟ ඉංග්‍රිසි ගැන කතා කළේ නෑ.


[11:17 AM, 2/8/2021] චන්ද්‍රා(ශ්‍රීමති):

සෝමසිරි අයියට ජයවඩු විතාන ලියපු කවියක් මට මතක් උනා

එක සපත්තුවට පා ඔබන තරමට               යාලු 

සෝමේ පවුලක් උනොත් මටයි හෝඳටම  පාලු

එතකොටත් සියගණන් නෙලුම් මානෙල්    ඕලු

පිබිදිලා පිබිදිලා අපරාදේ                    පරවේලු


අමරසිරි වික්‍රමසිංහ - මගේ ජීවිත කථාව පොතෙන් (සංස්කරණයට පෙර)







ලොකු අයියා කඩවත ඉංග්‍රීසි ඉගන ගන්න ගියේ ගෝනහේන පන්සලේ නැවතිලා. ඒ පන්සලේ ලොකු හාමුදුරුවො වෑබඩ ධම්මරතන. ඒ හාමුදුරැවො ගෝනහේනට යන්න පෙර උඩුපිල පංසලේ වැඩ ඉඳලා තියෙනනෙ. ගමේ සමහර දායකයො එකතු වෙලා ඒ හාමුදුරැවන්ව එලෝලා තියනවා. පස්සෙ ගෝනහේනෙ මිනිස්සු ඇවිත් හාමුදුරැවන්ව ගෝනාෙහ්නට එක්ක ගිහින් තිෙයනවා අපේ තාත්තා හාමුදුරැන්ගෙ පැත්තෙ හිටියෙ.මම පුං චි කාලෙ හාමුදුරුවො අපේ පවුලෙන් එක් කෙනෙක් ඉල්ලුවා. අම්මා බෑ කිව්වා හාමුදුරුවො අඬ අඬා ආපසු ගියා. ඒ හාමුදුරුවන්ගෙ ගෝලයො තමයි දරණාගම සුගත පාල, ගෝනහේනේ ජෝතිපාල, ඇඹරලුවේ පංඥාසීල. උන්වහන්සේලා ලොකු අයියගේ වයසෙ. ඒ හින්දා ලොකු අයියා එක්ක යාළුයි. ගෝලයො 3 දෙනා තමයි දෙල්ගොඩ පිරීවෙණ හැදුවේ. සැම මාසෙම 18 දින හීල් දානෙ දුන්නේ අපේ ගෙදරින්. අපි දානෙ අරගෙන දෙල්ගොඩ යනවා. එහේ බණ මඬුව පොල්අතු පැලක්. ඒ හාමුදුරුවරු 3 නම ම අපේ පවුල ගැන ගුණ කියනවා. ලොකු අයියා පරිවර්තනය කරපු රතුහැට්ට කාරි පොතේ හරි වැරදි හැදුවේ ජෝතිපාල හාමුදුරැවො. ලොකු අයියා සති අන්ත ගෙදර ආපු සමහර දවස්වල දෙල්ගොඩ පංසලට යනවා මට මතකයි.


නිශාන්ත

කවුරු හරි කලකට පෙර විමසා තිබුනා මහම්මා ගැන මට මතක තිබෙන්නේ කෙසේද කියා.

 මහම්මා ගැන මතක විස්තර  වෙනම ලිවීමට බලාපොරොත්තු වෙන අතර, මා හට මතක ඇති උඩුපිල පවුලේ දෙවනුව ට මිය පරලොව ගිය ඤතියා ඇයය. ඇය මිය ගිය දින අප උඩුපිල සිටි අතර, මිය ගිය  ඇයගේ ඇස්  වැසූවේ ද මා විසිනි. ඇයගේ දෙඅත් වල මහපොට ඇඟිලි එක් කර පාංකඩ රෙදි  පටියකින් ගැට ගැසුවේ ලොකු පොඩි සීයා ය. 

 පලමුවැන්නා වූයේ මාපිටිගම ලොකු අම්මා (ආච්චි) ය. 

ඇය මිය ගියේ 1970 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ දිනය. 

 එම මරනය ගැන දැනුම් දීමට එදින සවස පැමිණි දූතයා, මහ ගෙදරට මදක් ඔබ්බේන් තිබුන ගොන් තැ‍‍ඹ්ලි ගස අසල සිට ගෙදර වැඩිහිටියන් හමුවීමට අවශ්‍ය බව පවසා සිටියේ එහි සිටි මා සමගිනි.

 ඔහූ හට නිවසට පැමීනීමට මා විසින්  ආරාධනා කරත්, ඔහූ නිවසට පැමීනීමට නොහැකි බවත්, පණිවිඩයක් දීමට අවශ්‍ය බවත් මා හට දන්වා සිටියේ ය. 

කාගේ මරණ යද, අපව දැනුවත් කිරීමට පැමිනියේ යන්න මගේ ඉක්මන්  හරස් විමසුම විය.

 යමෙකු ගේ මරණයක් පිළිබඳව  දැනුම් දීමට පැමිනෙන දූතයන් (පණිවිඩ කරුවන්) නිවෙස් තුලට ඇතුල් නොවී, නිවසෙන් පිටත සිට, නිවැසියන් ව එම මරණය පිළිබඳව දැනුවත් කිරීම ආදී කලේ සිටි පැවැත එන  සිරිතක් බව මා එකලද දැන සිටියේ ය.

 මාපිටිගම ලොකු අම්මා/ආච්චි  මියගිය බව ඔහු විසින් මා හට දන්වා සිටි අතර, එම පනිවිඩය පසු පස කුස්සිය පැත්තේ එදින  රාත්‍රියේ චන්දය ඇසීමට සූදානම් වෙමින්, කඩල තම්බමින් සිටි අපේ තාත්තා ඇතුලු පිරිසට මා විසින් දැනුම් දෙනු ලැබීය.

 පැමිණි පුද්ගලයා විසින්, මරණය පිළිබඳව විස්තර දැනුම් දීම, ගෙදරින් පිටත සිට කල අතර, ඔහූ හට පිළිගැන්වවූ  සංග්‍රහ සහ තේ  පාන ආචාරශීලී ව ප්‍රතික්ෂේප කලේය. 

 මරණය පිළිබඳව දැනුම් දෙන පණිවිඩ කරුවන්, එම නිවෙස් වලින් කෑම බීම නොගැනීම ද ආදී කාලේ සිට පැවැත එන්නා වූ සිරිතකි.

 උඩුපිල එදින රාත්‍රී යේ සාකච්ඡා වූ මැතිවරණ කරුණු වලට අමතරව තිබූ ප්‍රධාන කරුණක් වූයේ පැරනි සිරිත් විරිත් ගැනය.

 පසු දින උදේ ආච්චි හා නෝනා නැන්දා සමග මළ ගෙදර ගිය බව මතක ය.

 [8/24, 02:04] Udu Amara: තාත්තා ලියාපු ක්න්ද්යක් නම ලියල තිබු.නෙ ඩබ් ඩී පේමසිරි කියල මට දැනුත් නම පේනව වගෙයි

[8/24, 02:06] Udu Amara: මහම්මාගෙ නම මද්දුමා ගෙ හෙලේනා හාමිනේ

[8/24, 02:10] Udu Amara: ගෙවල් තිබුනේ නෑ කුලියට හිටියෙ

[8/24, 02:15] Udu Amara: හිඟුරල ලොකු අම්මා කියන්නේ මහම්මා ගේ පළමු හිරයේ දුවක්

[8/24, 02:23] Udu Amara: ධර්මදාස අයියා පිරිමි අය අතර 3 වැනියා බාලයා චන්ද්‍ර දාස

[8/24, 02:32] Udu Amara: ඒතන් රාළහාමි කියන්නෙ මහම්මගෙ ඥාති සහෝදරයෙක් එයාට කියන්නෙ දොස්තර බාප්ප කියා.දුරියන් කාලෙට මහම්මා එහේ ගිහින් දුරියන් |ෙග්නවා.හාමිනේ අක්කා පූගොඩ සතොසෙ වැඩ කරන විට ඒතන් රාළහාමි ගෙ දර බොඩ් වෙලා හිටිය.

[8/24, 02:39] Udu Amara: රට ගිය මාමා ඉන්දියාවෙ ගියේ වෙන හේතුවක් නිසා එයා අපේ තාත්තා ගෙ ගජයෙක් තාත්තාට කාරණය කියල තමයි ගියේ ඒ විස්තර අම්මා මට කියා කිනෙවා පෞද්ගලිකව ඇහුවොත් විස්තරේ කියන්නම්.

[8/24, 02:48] Udu Amara: සේතන් රාළහා7ගෙ එක දුවක් උඩුපිල හිටියා එයාට කියන්නේ කුරුහාමිනේ.පබිලිස් සීයා සෙතන් රාළහාමිගේ පුතෙක් |ෙනාවෙයි සේතන් රාළහාමිගෙ එක දුවක් කොළඹ ගෝතමි පාසැල අසල සිටියා.අමරසේනයිය ගෙ  නෝනා සේතං රාළහාමිගෙ දුවක් නෙවෙයි.

[8/24, 02:50] Udu Amara: සේතන් රාළහාමි ලග නම ඒතන් කියල ලියවුනේ අමතක වීමකින්

[8/24, 03:00] Udu Amara: හාමිනේ අක්කා පූගොඩ ඉන්න කාලෙ මම අම්මා සමග |ෙස්තං රාළහාමිගෙ ගෙදර ගිහින් තියෙනවා බන්දු අයියා පූගොඩ වැඩ කරන කාලෙත් සේතං රාළහාමි ජීවත්ව සිටියා.දොස්තර බුත්පිටිය සේතං රාළහාමි  පුතෙක් දොස්තර බුත්පිටිය කසාද බැන්දේ ගෙදර වැඩට ආපු කෙල්ලෙක් ඒ හේතුව නිසා එයාව ගෙදරට ගත්තේ නැහැ.

[8/24, 03:09] කිත්සිරිවතී: මා නිවැරදි ‌කිරීමට හිතූ දේවල් අමර මල්ලී ‌විසින් නිවැරදි කර‌ඇත හිගුරල ලොකූ අම්මා මහම්මාගේ කලින් කසා දයේ දරුවෙක්

අම්මා ගෙ කොළඹ සිටි අක්ක මහත්තයා අයියගෙ අම්ම  ඇති අක්ක නමින් අපේ අම්ම හැදින් වූයේ 

ඇගි අක්ක

[8/24, 03:14] Udu Amara: බාප්පා වැඩ කලේ පෙරේරා සහ සිල්වා ලි මඩුවෙ බන්ටි අක්කා මොරටුවෙ එලොඩඋයන උගන්නන කාලේ බාඩ් වෙපා හිටියෙ සිල්ව ලගෙ  ගෙදර

[8/24, 03:17] Udu Amara: මහත්තෙ අයියගෙ අම්ම වෙන මිනිහෙක් එක්ක පැනල ගිහින් තියෙනවා

[8/24, 03:26] කිත්සිරිවතී:මා දන්න හැටියට ධර්ම දාස අයියා පිරිමි දරුවන් අතර 4 වෙනියා

විජේදාස පුංචි අයිය නම පියදාස විය යුතුය පේම දාස යන‌ අය්යල තුන් දෙනෙක් ‌හිටිය

සේතන් සීයාගෙ ගෝතමි විදුහල අසල සිටි දුව ජයසිරි පුංචිඅම්මා ගුරුවරියකි කලකට පෙර මිය ගිය ආන්දෝලාත්මක දේශ පාලන චරිතයක් වූ වික්‍රම බාහු කරුණාරත්න එහෙ බෝඩ් වෙලා හිටියලු ඔහු තුළ වාමාංශික අදහස් ඇති වුනේ ජය සිරි පුංචිඅම්මා ගෙ මහත්තයගෙ ආශ්‍රයෙන්ලු අසාත් තියෙනවා පුවත් පතකත් දැක්ක ඒ සීයගෙ තවත් දුවක් ගෝතමී විදුහලේ ගුරු වරියකි

[8/24, 04:09] Udu Amara: ධර්මදාස අයියා 4 වැනියා යන්න නිවැරදියි

 [8/24, 11:06] Nilmini Loku Amma: දවසක් උඩුපිල ආච්චි කිව්වා ඒයාට විජේසුන්දර  කියලා වාසගමක් තියනවා  කියලා ඒක ඇත්තක් ද

[8/24, 11:10] කිත්සිරිවතී: ඒ වගෙ කතාවක් මාත් අහල තියෙනව පාවිච්චි කළේ නම් බුත්පිටිය ලේකමලාගේ දෝන

[8/24, 11:15] +94 77 738 8743: උඩුපිල ආච්චිගේ නම මොකක්ද?

[8/24, 11:16] +94 71 875 6579: බුත්පිටිය lekamlage dona මැ ගිනෝනා

[8/24, 11:31] +94 77 738 8743: කතා ටික පොඩි flow chart එකකට දාන්න බැළුවෙ. ටිකක් කල් යයි ඔක්කොම දාන්න හැබැයි

[8/24, 11:32] +94 76 221 3725: ලේකම් නොවේ 

ලේකමලාගෙ

[8/24, 11:35] +94 77 738 8743: මේක කටු සටහනක ආරම්භය විතරයි නම් එහෙම වරදින්න පුළුවං

[8/24, 11:37] +94 76 221 3725: අම්මා ට‌‌ පබෝ කියා නමකුත් තිබිල තියනව වරාගොඩ‌අය කිව්වෙ පබෝ නැන්ද කියල

[8/24, 12:01] Udu Nishantha: I composed a family tree a few years back. I will share that later.

 [8/24, 18:26] කිත්සිරිවතී: දොස්තර‌ බාප්ප කිවිවෙ‌ සේතන් සීයාට නේද බෙහෙත් කලවම් කරන්නක් ලෙස වැඩ කළ නිසා ඒ නම වැටුනා යයි  අසා ඇත

[8/24, 20:55] Udu Amara: ඒක හරි එවුනාට බෙිතුත් දුන්නා

[8/24, 21:37] Nilmini Loku Amma: බෙහෙත් කලවම් කරන්නන් කියන්නෙ දැන්කාලේ pharmacist ල වගේ අයට

[8/24, 22:17] Nilmini Loku Amma: ආච්චිගේ හරි පුන්චි අම්මගෙ හරි Birth certificate හොයල බලන්න සමහරවිට

ගාමිණි මාමා ලග ඇති

[8/25, 00:12] Udu Nishantha: බෙහෙත් කලවම් කරන කෙනාට කිව්වේ  ඩිස්පෙන්සර් කියල. 

එයාල තමා ක්ලිනික් වල හිටියේ.

 දොස්තර ලට වඩා අඟල් කීපයක් උඩින් යන්නේ.

 කස්ටියට මතක ඇති දොස්තර ජයවීර ගේ ඩිස්පෙන්සරි එකේ හිටපු ඩිස්පෙන්සර් ගේ ශෝ. මොනවා නැතත් හිස් බෝතල් දෙකක් තියෙන්න ඕන ලෙඩෙකුට.

 බෙහෙත් දෙන තැන හෝ ක්ලිනික් එකට තමා ඩිස්පෙන්සරිය කියල කිව්වේ.

 ෆාමසිස්ට් ලා හිටියේ ෆාමසි හා රෝහල් වල.

[8/28, 19:43] තුල්සි

සෑම වසරකම, උඩුපිල වැඩිහිටි නිවාසයේ සිටින සෑම කෙනෙකුටම දිවා ආහාරය පිරිනැමීමේ සම්ප්‍රදාය අපි දිගටම කරගෙන යන්නෙමු, අපගේ සීයා - අපගේ මවගේ පියා සිහි කිරීම සඳහා. 

ඇඳන්, රෝද පුටු සහ අනෙකුත් අත්‍යවශ්‍ය දෑ එම ස්ථානයකට පරිත්‍යාග කර ඇත්තෙමු.

 මගේ පියා බාරොන් සීයාට බෙහෙවින් ගරු කළ බව මට මතකයි.

 අපි ඔහුව පුහුල්වැල්ල ආරාමයේදී බැලීමට ගියෙමු, එහිදී ඔහු පැවිදි වී සිටියේය.

 මගේ මතකය නිවැරදිව නම්, පිළිස්සුම් තුවාල හේතුවෙන් ඔහු මිය ගියේය.

[8/29, 11:17] Chandra  

Baron mamage pinthurayak dekkama

Assara podikale mathakvuna කාගේ lagada මේක තිබුණෙ හරිම වටිනවා 

Puhul wella api deparak

Giya mama balanna

Maraneta yanna බැරිවුණා

[8/29, 11:50] කිත්සිරිවතී: බාරොන් මාමා අපේ තාත්තා ගෙ නැන්දගේ පුතෙකි ගමේ ප්‍රභූවරයෙක් ලෙස ජිවත් වුනා‌ මාමගේ නැන්දට අමතරව ඒ ගෙදර තවත් නෑන්ද කෙනෙක් හිටිය අපි කිව්වෙ තල්වත්තෙ නැන්ද කියල දනියෙල් නමින් සේවක යෙක් බොහෝ කලක්‌හිටිය ඊට පසුව ජයසේකර නමින් සේවකයෙක් හිටිය ඔහු මාමට ආව තේව වලට පුහුල වැල්ලට ගොස් මභණ වී සිවුරු ඇරිය බව ආරන්චි වුනා මාමගෙ සුදු වැලි අතුල මිදුලෙ බොහෝ ‌මල් වර්ග ‌තිබුන ඕකිඩ් වගාවකුත් තිබුන ගෝනුසු මල් මැස්සක ් තිබුන ඉස්තෝප්පුවෙ මල් පෝච්චි එල්ල ල තිබුන පළතුරු රාශියක් වගා කර තිබුන මාමා‌ පත්තරය කියවන විට මට භඩින්‌ කියවනව  ඕනැම‌ කෙනෙකු ක්‍රීමි ක්‍රැකර් බිස්කට් හා බෝල චීස් වලින් ‌ සංග්‍රහ කළා මාමගෙ සහෝදර යා කොළඹ රැකියාවක් කර‌ සති අන්තයට ගෙදර එනවලු  එහෙම ආ දවසක මාදරාවේදී මරා දමා තිබුනලු රික්ෂෝ ‌කාරයා එයත් දමා බියව ගිහින්ලු ගමෙදි අවිවාහක අයකු වශයෙන් සිටියත් කොළඹ පවුල් වෙලාලූ ඉදල තියෙන්නෙ ඒ අය පසුව හොයා ගෙන ආ බවත් අසා ඇත දුරියන් කාලෙට හරමනිස්ගෙ නඩයට යනවිට අපී ගහ යටින් දුව ගෙන ගිය හැට් මතක්‌ වෙනව‌ සෝමය්යාට විශේෂ ආදරයක් තිබුන

[8/29, 11:53] කිත්සිරිවතී: මහ හඩ්න් 

හරමානිස්ගෙ කඩයට

උඩුපිල ඩ්ස්පෙන්සරිය පවත්වා ගෙන ගිය කම්බි කොටුව නමින් වු ඉඩමත් මාමාට අයිති ව තිබී දනියෙල් මුදලාලි' ට විකුණා ‌ඇති බව අසා ඇත

[8/29, 16:59] Udu Amara: ඒ  ඉඩමෙ තමයි රෝහල තියෙන්නෙ.ඉතා අඩු මුදලට දුන්න  සිල්ලර කෑවට කියල අම්ම කියනවා.මාම එයාගෙ ගේ අන්තිම කැමැත්තකින් සොමයියට ලියල තිබුන කියල සෝමයිය හැමතිස්සෙම කියනව.බඳින්න පෙර සෝමයිය මාමට තනිවට එහෙයි නිදාගත්තෙ පස්සේ පුංචි අම්ම කේලම් කියල ගේ වික්කලු.මාමා පුහුල්වැල්ලෙ යනකොට සාත්තුවට ගියේ ගාමිණී.එහෙ

[8/29, 17:07] Udu Amara: ගියාට පස්සෙ කුඹුරු ටිකත් හොරෙන් වික්කා.ඒවයෙ අයිතියක් අපිටත් තිබුනලු.ඊට පස්සෙ  ගෙදර ඇවිත් ඉන්න කොට ගුනයියා ගොනගැන්තැන්නෙ එක්ක ගෙන ගොස් උගන්නලයි ගාමිනි ගෙ දෛවය වෙනස් කලේ.

2026 අගෝස්තු සටහන්

[8/13, 19:38] Udu Nishantha: අපේ පවුලේ තවත් කෙනෙකුගේ නමත් ගුවන් විදිලියේ "පැන පොඩි" ප්‍රශ්න විචාරක වැඩසටහනක දී පැවසුනා.

ඒ කවුරුන් ද කියා මතක කාටද ? (පිළිතුර බන්දුල වික්‍රමආරච්චි - ප්‍රශ්නයක් එවීමෙන්. 1980 දී පැන පොඩි වැඩසටහන කොළඹ පාසල්වලින් පරීක්ණයකින් තොරාගත් පස් දෙනෙකුගෙන් සමන්විත විය. නාලන්දාවෙන් නිශාන්ත, ඩී එස් සේනානායක, රාජකීය, ආනන්ද, මියුසියස් විද්‍යාල)

[8/14, 05:45] Udu Kithsiriwathi: මට නම් මතකයට එන්නේ නැහැ. ඒ වුනත් ඕවගෙ පොඩි දෙයක් වුනත් මතක තියන කෙනෙක් තමයි අපේ පොඩි පුතා, තුෂාර. එතකොට එයා පහේ හෝ ඊට පහළ පන්තියක. මට මතකයි මීට ඉස්සර ඔය‌ වැඩ සටහන ගැන මම‌ මතක් කළ වෙලේ එයට සහභාගි වුන අයගෙ නම් සහ පාසල් ගැන ‌සදහන් කරල‌ තිබුනා.

අපි මහව ඉන්න කාලෙ තමයි ඔය වැඩ සටහන ගියේ

[8/14, 06:01] nadeekantha : මම හිතන්නේ ප්‍රශ්න එවන්න අසන්නන්ට අවස්ථාව තිබුණා. අපේ අයෙකුගේ තෝරගන්න ඇති.

[8/14, 06:29] Udu Kithsiriwathi: මට හිතෙනව ගුණසීලි අක්කා කියල. අක්කා ඒ දවස්වල ගුවන් විදිලියේ ගීත ගායනා  කළා වගේ මතකයකුත් තියනවා.

[8/14, 08:58] nadeekantha: අත්වැල් ගායනය

[8/14, 22:58] Udu Amara: නිශාන්ත පැණපොඩි වැඩසටහනට සහ භාගි වුනා මතකයි. පවුල් හවල් පැන විසදුම් කියා වැඩ සටහනක් තිබුණා, සෝමයියා මම සහ තවත් අය අපේ පවුලෙන් සහභාගී වුනා. අනිත් අය කවුද කියන්න මතක නෑ. ලලිත් එස්. මෛත්‍රිපාල වැඩ සටහනේ ප්‍රශ්න  විචාරක. පලමු  ප්‍රශ්නේ සෝමයියට දුවන මුවන් දැක නොදමනු කියන කොටම සෝමයිය නෙළු පලා කියා උත්තරේ දුන්නා. මගෙන් ඇහුව සුර්ය එළිය පොළවට වැටෙන්න යන වේලාව, මට උත්තරේ දෙන්න බැරි උනා මම හිතන්නෙ ඒ් 1960 මුල් භාගය කියා.

[8/15, 06:42] Udu Kithsiriwathi: ඔය හැමටම පෙර පවුල් හවුල් වැඩ සටහනකට ඉදිරිපත්‌වුනේ මම. ඒ ලොකු අයියා, සෝමයිය‌ හා හාමිනේ නංගි සමග. ඒ 1960 වැඩ සටහන පටන් ගත් මුල්ම කාලේ. ඉදිරිපත්‌ කළේ කරුණාරත්න අබේසේකර, නිවේදක ආරියසේන මිල්ලවිතාන. බීසීසී‌ කොමිපැනියේ ප්‍රචාරක වැඩ සටහනක් - සාම්පල් සබන් කැට හා ටූත් පේස්ට් ලැබුණා. නරඹන්නටත් ඇහිඳ ගන්න‌ ඒවා වීසිකළා. තර්ස්ටන් විදූහලේ පටිගත කළේ. අපි පළමු වටය දිනුවා. දෙවෙනි වටයේ ලොකු අයියට ගණිත ගැටළුවක් දුන්න‌. ඒක බැරි වුනා. පසු කාලෙක‌ අමර මල්ලි කියන‌ වැඩ සටහන බලන්න මමත්‌ගියා. ඒ 1969 විතර විය යුතුයි, මොකද මම අපේ‌ මහත්තයටත් එන්න කිව්ව ඒක බලන්න. එයා ආවෙ නෑ, හිමාලිත් ගාමිණී ඛණ්ඩාරත් ආවා. ඒ අය එකල‌ විවාහ වි නෑ‌, මාත්‌ නෑ.

1960වෙද්දි අමර මල්ලි 13 හැවිරිදි ‌කොල්ලෙක්. ලොකු අයියා ගෙනා‌ ටෙලි ලන්කන් රේඩියෝව‌ එකළ තිබුනේ, ටෙලි පන්කන්‌ පසු කළක තිබුනෙ. මම ගෙනාවා පොඩි රේඩියෝව

[8/15, 15:41] Udu Amara: 1969 වෙන්න බැහැ. එතකොට මම හිඟුරක්ගොඩ 1960 වෙනකොට සුදු හාමිනේලා කැම්පස් ගිහින්වත් නැහැ. මොකද ඒ අය ගියේ තුරඟ තරග පිටියෙ ආරම්භ වූ (1962) පස්සෙ හැදුන කැම්පස් එකට. එ් අය බැන්දේ 1971 දී. ඉතින් ගාමිණී බංඩාර ඉන්න විදියක් නැහැ. උක්කුන් අක්කගේ අයියා ඉන්න විදියකුත් නැහැ. එ් අනුව මා ගිය වැඩ සටහන 1965 විතර තියෙන්න ඹ්නේ. එතකොට මට 18 ක් විතර වෙනවා, මම ගිය වැඩසටහන විචාරක ලලිත් එස් මෛත්‍රිපාල - එ්ක ස්ථීරයි. මගෙන් මෙන්ම සෝමයියාගෙන් අහපු ප්‍රශ්නත් මට හොඳට මතකයි.

[8/15, 16:32] Udu Kithsiriwathi: 1960 ගියෙ මා එක්ක ගිය කණ්ඩායමයි.

මම කියල තියෙන්නෙ 69දි, වැඩ සටහනක් බලන්න ගිය බවයි. මම ඊට සහභාගි වුනෙ නෑ. හාමිනේ නංගිත් තව කණ්ඩායමක් අරන් ගිහින්‌ තියනව. මම 69 ඛලන්න ගිය එක කවුරු ගෙන ගියාද මන්දා. 65 වෙද්දි මම ට්‍රෙනින් කොලෙජ් එකේ. මම බැන්දෙ ,69 අගෝස්තු. අයියා මෙහෙ යන එන කාලෙක ‌තමයි ඒක තිබුනෙ. හිමාලිලත් බැදල‌ නෑ. මම කොතනකවත් ‌කියල‌ නෑ සුදු හාමිනේ 60 ආවා කියල. මම‌ කියල‌ තියෙන්නෙ 69 එක‌ බලන්න ඒ අය ආව කියල. නැවත මා කලින් ‌දැමූ එක ඛලන්න.

වැඩ සටහනට චන්ද්‍රා නංගීත්‌ යන්න ඇති. අයියා නොපැමිණි නිසා ගාමිණී ඛණ්ඩාර මට‌ විහිළු කළා.

69 එක ඔයාගෙම කියල මම‌ දාල නෑ. එය නැවත කියවා බැලුවොත් පෙනේවි මම දාල තියෙන්නෙ අමර මල්ලි මල්ලිගෙ ‌විය යුතුයි කියලයි.

සුදු හාමිනේ කැම්පස් ගිය කාලෙ මම හොදටම දන්නවා. පළමු වර අසමත් වුනාම බාප්පට තරහ‌ ගිහින් තිබුණා. දෙවෙනි වර ඇප්ලිකේෂන් දමන්න මුදල් ‌දුන්නේ ඛන්ටි අක්කයි, මමයි.

ඔයා ගිය වැඩ සටහන 60 මුල් බාගයෙ වෙන්න ඕන කියල දාල‌ තිබුනෙ ඔයාමයි. ඒකයි මම කිව්වෙ‌ එතකොට ඔයාට 13 කියල.

[8/15, 20:35] Udu Amara: මම ලියූ එක පැහැදිළි කිරීමක් පමණයි. මම ලීවේ 60 මුල් භාගයේ කියා. 68 මම රස්සාවට ගියේ. 66 හා 67 කටුබැද්ද. ඒ් අවුරුදු 2 ත් 1968 හා ඉන් ආසන්න කාලවලත් මා රේඩියෝ වැඩසටහන්වලට ගියේ නෑ. ඒ් නිසා 66 ට පෙරයි මා එම වැඩ සටහනට සහභාගි උනේ. 1969 නොවන බවයි මම පැහැදිළි කළේ.

[8/16, 06:24] Udu Kithsiriwathi: මගේ නිගමනය

කණ්ඩායම් තුනක් සහභාගි වී ඇත 

1 මම, ලොකු අයියා, සෝමයිය‌, හාමිනේ නංගි 1960

2 අමර මල්ලි ගිය වැඩ සටහන 1965 හෝ1966 විය යුතුය. ඒ මම ගුරු විදුහලේ සිටි චසර දෙක. ඔයා ගිය වැඩසටහන මට‌ මතක නැත්තේ ඒ නිසයි. මම හිටිය නම් ‌අනිවාර්යයෙන්ම මාත්‌ යැවෙනවා.

3 හාමිනේ නංගි ඇතුළු‌ කණ්ඩායම1969, හාමිනේ නංගිට බැරිවුනා ඇමතිවරයෙක් ගැන ප්‍රශ්නයකට. උත්තර‌ දුන්නෙ හිමාලිලු. එයින් හිමාලි ගිය බව සනාථ වේ. 

තුන් වරක් ගිහිල්ලත් දිනන්න බැරි වෙලානෙ.

නිකම් උඩ බලන්‌ඉන්නවට වැඩිය මොන මොනව හරි මතක‌ ඇති දේ ලියන එක මනසට හොද නිසයි මං මේව දාන්නෙ.

[8/16, 12:30] Udu Ajith: අහන්න ආසයි. ලියා ගෙන යන්න - අපි කියවන්නේ ආදරයෙන් සහ ආඩම්බරයෙන්.

[8/16, 16:39] Udu Amara: අපේ අම්ම ඒ් දවස්වල  SLFP ඒකට හරි හිතවත්. සෝමයියා ඉගැන්නුවේ කැන්දලියැද්දපාළුවේ. සොමයියා UNP මහර ආසනයට. UNP ඒකෙන් ඉල්ලුවේ කැන්දලියැද්දපාළුවේ කමලවර්ණ ජයකොඩි. සෝමයිය අපේ ගෙදර ඇවිත් කිව්වා SLFP ආවොත් ඒ් අයව මාරැ කරයි - ඒ් හින්දා UNP එකට චන්දෙ දෙන්න කිව්වා. එතකොට අම්මා කිවිවා, පුතේ උඹේ තාත්තා වලෙන් නැගිටල ආවත් මම ඒ්කට චන්දෙ දෙන්නෙ නෑ කිව්වා.  SLFP එක ඒ් මැතිවරණයෙන් දිනුවා. කොහොම හරි ඊට සෝමයියා කැමැත්තෙන් මැදවච්චි ගියා.  එහේ ගිහින් මෛත්‍රිපාල සේනානායකගේ දකූණු අත උනා. 1977 මැතිවරණය වෙලාවෙ ජේ ආර් දිනුවා. තුල්සි අපේ ගෙදර උන්නෙ. ඒ් දිනන ඒ වලාවෙ තුල්සි පිනුම් ගහ ගහ අම්මව කේන්ති කලා. එතකොට අම්මා කිව්වා බලාගෙන ඉඳපල්ලා උඹලට හම්බ වෙයි කියලා. බලාගෙන ගියාම අම්මගෙ අනාවැකි හරියට හරි. ‍

මට තව කවියක් මතක් උනා මැතිවරන ස්ටේජ් ඒකක. හොඳ කවියෙකු වූ සෝමවීර චන්දසිරි කතා කරමින් ඉන්න විට ඔහුට හූ කියල තියනව. කතාව නවත්තල මේ කවිය කීවලු

ඉපදුන එවුන් නරියන් හට දාව - ජම්මෙන් ලබා ගත් ඒක උරුමෙකි හූව

කොල්ලනි මෙතැන් දී මා හට හූ කීව - අම්මා ලඟට ගොස් මකවා ගනු හූව

[8/16, 17:13] nadeekantha: කමලවර්ණ ජයකොඩි 1975 ට පෙර මහරින් චන්දේ ඉල්ලුවාද?

1976 දී සෝමසිරි බාප්පාලා හිටියේ මැදවච්චියේනේ.

[8/16, 19:39] Udu Deeptha: මම 5 වසර ශිෂ්‍යත්ව විභාගය සමත් වෙන්න උක්කුන් ආච්චි කරපු tuition class එක ගොඩක් බලපෑවා, ඒ ඉගැන්වීමේ හැකියාව අති විශිෂ්ටයි. 5 වසරෙදී සිංහල භාෂාවට වැටුණු අඩිතාලම නිසා O/L වෙනකන් මට සිංහල භාෂාවට tuition යන්න ඕන උනේ නෑ, ඒ දවස්වල ශිෂ්‍යත්ව විභාගය දැන් තරම් ලේසිත් නෑ,"සතර" ප්‍රශ්න පත්‍රවල ගණිත ගැටලු , බුද්ධි පරීක්ෂණ එහෙම සිය ගණනක් පුහුණු කරල මාව ශිෂ්‍යත්ව විභාගයට සූදානම් කරා. චතු

[8/16, 21:05] Udu Nishantha: ඊට පෙර කමලවර්ණ ජයකොඩි මහර ගම්සභාවේ සභාපති.

මහ චන්දෙදී, සූරිආරච්චි කියන්නේ කවුද, අපේ වතුවල පොල් ලෙලි විකුණන සල්ලිවලින් මහර දිනන්න පුලුවන් කියල සිරිදත්තා ජයකොඩ් මැතිවරණ වේදිකාවේ කිව්වා.

SKK සූරිආරච්චි පිලිතුරු දුන්නේ මහර චන්ද දායකයෝ පොල් ලෙලි ගානට තමයි UNP එකේ සිරිදත්තා ජයකොඩි දමා තියෙන්නේ. ඒකට විරුද්ධව චන්දය පාවිච්චි කරන්න  කියල.

ඒක නිසාම මිනිසුන් සූරියආරච්චි මහතා හට චන්දය දුන්නා.

1977 දී SKK පරාදවීමට ප්‍රධාන කාරණයක් වුනේ, එයා ලඟ හිටපු චන්ඩියා වුන මුදලි හින්දා.

මහර ආච්චි  (ධර්මදාස මාමාගේ අම්මා) කිව්වා, සීයා (පොලිසියේ සේවය කළේ ) සිරිදත්තා ජයකොඩිගේ පොලිස් ආරක්ෂකවරයෙක් හැටියට ටික කාලයක් හිටියා කියලා, පොලිස් ආමරි එකේ ඩියුටිවලට පස්සේ.

මහර සීයාට රයිෆල් උණ්ඩයක් පපුවට වැරදිමකින් පත්තු වුන තුවක්කුවකින් (බම්ප් වෙලා නැවත පැමිණි) වැදිලා තිබ්බා. පොලිස් ආමරි එකේ සේවය කරන කාලයේදී.

1977 මහ ඡන්දේ වෙලාවේදීත්, ඊට පෙර පැවැත්වූ 1970 මහ ඡන්දේ වෙලාවේදීත් අපි උඩුපිල හිටියේ. 

1970 චන්දේ දවසෙදී තමයි මාපිටිගම ලොකු නැන්දා (තාත්තලගෙ) හෙවත් පත්මා නැන්දාගේ අම්මා අන්තරා වුනේ.

[8/16, 21:49] Udu Ajith: සිරිදත්තා ජයකොඩි සීයාගේ ඥාතියෙකු බව ආච්චිගෙන් හෝ අපේ තාත්තාගෙන් අප දනගෙන සිටියා. සීයා පෞද්ගලික ආරක්ෂකයකු ලෙස සේවය කළ බවක් අප කිසිදාක දැන සිටියේ නෑ.

ඒ හැරත්, සිරිදත්ත ජයකොඩි යනු පොලිස් ආරක්ෂාව ලැබිය හැකි තත්වයක දේශපාලකයෙකු නොවේ. එවක, ඇමතිවරයෙකුටවත් පෞද්ගලික පොලිස් ආරක්ෂාවක් තිබුනේද යන්න සැකයක්.

සීයා උපන්නේ 1889 - ඔහු විශ්‍රාම ගන්නට ඇත්තේ වසර 55 කට පසුව 1944 පමණ, මොරටුව පොලිස් ස්ථනයේ සේවයේ යෙදී සිටියදී. ඉන් අනතුරුව ඔහු ෂෝ වොලස් ආයතනයේ සේවය කර තිබෙනවා. 1959 යේ මා උපදින විටවත් ඔහු රැකියාවක යේදී සිටියේ නෑ. වසර 86ක් ආයු වලඳා ඔහු මිය ගියා

[8/16, 21:52] Udu Ajith: මේ අපේ සීයාගේ විශ්‍රාම ගත් දින ලබ ගත් නිල ඡයාරූපයයි   ස්ථනය මොරටුව පොලිස් ස්ථනය

[8/17, 07:16] Udu Amara: 1960 මාර්තු මැතිවරනයට මහරට තරඟකලේ සීරිදත්තා පරාද වුනා. 1960 ජුලි මැතිවරනයට යුඑන්පියෙන් ඉල්පුවේ ඔස්කා ද ලිවේරා. කමලවර්ණ මහර සභාපති‍ වෙලා සිටිය එක හරි. මම 1968 රස්සාවට යන විට සෝමයියල හිටියෙ ඇටවීරගොල්ලේ - බන්දු අයිය හිටියෙ කැබිතිගොල්ලෑවේ - ගුණයියලා හිටියෙත්  පදවිය කිට්ටුව.  මම තනිව යන්ඩ බැරි නිසා සෝමයියලා  ගෙදර, ගුණයියලා ගෙදර ගිහින්, ඉන්පසු බන්දු අයියා සමග තමයි හිඟුරක්ගොඩ ගියේ.

සිරිදත්ත ඡන්දේ ඉල්ලනකොට පොලිස් ආරක්ෂාවක් තිබුනෙ නෑ. හොඳම උදාහරණය බණ්ඩාරනායක මහතාට වෙඩි කියන වෙලාවෙ අගමැති ආරක්ෂාවටක් හිටියෙ එක පොලිස් කාරයයි. සිරිදත්කා බෞධ සමිතියක සභාපති කෙනෙක් වෙලා සිටියා. එයා අලුත්ගම පැත්තෙ දැන් ඉන්න ගාලු දිස්ත්‍රික්කේ මංත්‍රි කරුණාතිලකගේ ලඟම නෑයෝ.

[8/17, 08:16] Udu Tulsi: .

සීයා සමග මහර ලිදේ නාන්න යාම විනෝද ඡනක දෙයක්.

මට ඔහු මතකයි.

[8/17, 08:25] Udu Ajith: හරි මැද ඉන්නේ ඔහුයි. ඒ ඔහුගේ විශ්‍රාම යන දිනයේ ගත්ත එකක්.



සේදවත්ත වලව්ව කාගෙද?

[8/17, 08:28] Udu Nilmini Loku : විජෙවර්ධන පරපුරෙ හෙලෙනා ඩෙප් විජේවර්ධන කැලණිය පන්සලේ මහ දායිකාවගේ අයිතිය

[8/17, 08:40] Udu Kithsiriwathi: සේදවත්තෙ හිටියෙ ඛුද්ධ රක්ඛිතගෙ අක්කගෙ ගෙදර ලිනට් අක්කා හිටියෙ එය එවකට සේදවත්ත‌ ගමිමුලාදෑනියගෙ ගෙදර. ඇය විවාහ වී සිටියෙ‌ ඔහු සමඟ. එය වලව්වක් නොවේ සාමාන්‍ය ගෙයකි. මම ලිනට් අක්ක සමඟ එහෙ ගිහින් තියනව

[8/17, 21:48] Udu Nishantha: ආච්චි කිව්වේ සීයා වෙඩි වැදීම නිසා තුවාල ලැබීමේ සිද්ධියෙන් පසු ඉස්පිරිතාලෙන් ආවාට පස්සේ, පොලිසියට නැවත සේවයට ගිය විට තමයි එම රාජකාරිය කෙටි කාලීනව පැවරිලා තියෙන්නේ. සමහර විට සම්පූර්ණයෙන් සුවය ලබන තෙක් ලබා දුන් ලයිට් ඩියුටියක් ලෙසින් වෙන්න පුලුවන් 

සිරිදත්තා මිය වික්ටෝරියා පාර්ක් එකේ නම වෙනස් කීරීම, කාන්තාවන්ගේ අයිතීන් ඉදිරියට ගැනීම ඇතුළු අනෙකුත් පොදු කටයුතු වලට මූලිකත්වය ගැනීමේදී එකල බලවත් අයගෙන් විවිධ වූ බාධා ඇයට හා එම රැස්වීම් වලට එල්ල වුනා.

සමහර විට ඒ කාලයේදී පොලිස් ආරක්ෂාව දෙන්න ඇති.

[8/18, 12:54] Udu Ajith: අනුමාන සහ උපකල්පන වලින් එහාට ගිය හැදෑරීමක් මෙවන් කරුණු සඳහා අවශ්‍යයි.

සීයා විශ්‍රාම ගත්තෙ 44 නම්, සිරිදත්තාට පොලිස් ආරක්ෂාව ලැබෙන්න ඇත්තේ ඊට පෙර විය යුතුයි. සිරිදත්තා ඡන්දෙ ඉල්ලන්නේ 1960දී. 

අපේ අම්මගෙන් ඊයේ මම මේ ගැන ඇහුවා. එයා කිව්වෙ, සීයා විශ්‍රාම ගිය පසු, පෑලියගොඩ ජීවත්වන අවදියේ ෂෝ වොලස් ආයතනයේ සේවය කලාට පසු ජොබ් එකක් නොකළ බවයි. එමෙන්ම සිරිදත්තා ඔහුගේ ඈත නෑයෙකු බවයි. 

 අප උපන් දා සිට අපව බලාගත් ආච්චී, අපට කියා ඇති දේත්, අම්මාගේ ප්‍රකාශයත්, නිශාන්තට ආච්චි කීවායැයි අනුමාන කරන දේ හා ඒ හා බැඳුනු උපකල්පන වලට පරස්පර විරෝධීයි.

එහෙත් ඔහු විසින් ඉදිරිපත් කළ කරුණු නිසා මගේ සීයාගේත්, ආච්චිගේත් මතකයන් අලුත් කිරීම ගැන ඔහුට ස්තූතිවන්ත විය යුතුයි. ඔවුන් දෙදෙනා අප පස් දෙනා හදා වඩා ගැනීම ගැන අදත් අම්මා ආදරයෙන් කෘතඥ පූර්වකව මතක් කරනවා.

[8/18, 13:23] Udu Kithsiriwathi: දවසක් කොළඹ‌ යන ගමන් අපේ තාත්තා මාවත් හාමිනේ නංගිවත් ඒ පෑලියගොඩ ගෙදරින් බස්සවගෙන ගියා. සිරියාවතී නංගි සමඟ සවස් වෙනකම්ම මිදුලේ කොටු ගහගෙන අඹ ඇට පැන්න හැටි මතක් වුනා.

[8/18, 17:54] Udu Tulsi: .

1988 දී මා පලමු වරට වතිකානු නිරීක්ෂණාගාරයට තාරකා විද්යාව හැදෑරීමට ගියා. 

ඉන් පසු ඉතාලියේ ට්රියස්ට් නුවර අබ්ඩුස් සලාම් සෛද්ධාන්තික බවුතික විද්යා මධ්‍යස්ථානයෙත් ලංඩනයේ ඉම්පීරියල් කොලීඡියෙත් කල්ගතකර 1989 දී  ඇමරිඛාවේ පෙන්සිල්වෙනියා සරසවියට තාරකා විද්‍යාව හදාරන්න ගියා. ........

[8/18, 18:08] Udu Nilmini Loku : නිශාන්ත  මල්ලි සෞදි ගියේ මොන අවුරුද්දෙද 1989 මගේ පුතා ලැබෙන්න ඉන්නකොට මට තදින්ම ගැස්ට්‍රයිටිස්  තිබුණා නිශාන්ත  මල්ලි එතකොට නිවාඩුවකට ලන්කාවට ඇවිත් එයා මට යාපනේ නෙල්ලි සිරප් ගෙනත් දුන්නා ලෙඩෙ සුවවුණා

[8/18, 18:43] Udu Amara: කිය යුතු කරුණක් තිබේ. 1960 මාර්තු මාසයට ආසන්න දිනයක ඡන්දය ඉල්ලීම සදහා සිරිදත්තා බාරොන් මාමා හමු වීමට ආවා. එය මා දුටු දෙයකි. හැබැයි පොලිස් ආරක්ෂාවක් නොතිබුණි. එම මැතිවරණයේදී පිලිප් ගුණවර්ධන දෙල්ගොඩ හංදියෙ රැස්වීමකට ආවා, අපිත් බලන්න ගියා. මන්ද එවර ලොකු අයියා පිලිප්ට, සෝමයියාද ඔහුට පිලිප්ට පොලිස් ආරක්ෂාවක් නොතිබුණි.

[8/20, 17:15] Udu Ajith: අම්මාගෙන් උක්කුං පුංචි අම්මා පෑලියගොඩ ගිය කතාව ඇහුවා. එයාට මතක විදියට, සිරියාවතී නැන්දා ඒගොල්ලත් සමඟ උඩුපිල ගියාලු. එහිදී යන්ඩ ඕනෙ කියලා ඇඬුවලු. ජයවතී ලොකු අම්මා පෑලියගොඩ ටික කාලයක් හිටියාලු බැන්දට පස්සේ.

[8/20, 17:22] Udu Amara: ඒ දවස්වල සිද්ධි ගැන ලොකු අයිය කවි ලියල තියෙනව මට මතක කීපයක් ලියන්නම්. පද කීපයක් මතකයි.

දම් පදුරු අස්සේ රිංගුවා   මහ හේනේ විමලා ද නංගී දම් දස්ද මල්ලී ඉස්සර කවි මතක තිබුණා. දැන් පද විතරයි, උක්කුන් අක්කාට මතක ඇති.

මට තව කවි කීපයක් මතක් උනා. මේ කවි ජයවතී අක්කට ලියල යවපුවා

බෝතල් ගණනක් හිස්කල  මපියා

කිසි කලබලයක් නැතුවම හිටියා 

මාපිටිගම ලොකු අම්මා සිටියේ  -  අප නිවෙස්මයි අවුරුදු දිනයේ

සුළු මව් සුළු පිය නංගිල සැමදෙන - නඩයට එක්විය මාපිටිගම යන

[8/20, 17:46] Udu Ajith: අම්මා අමර මාමාගේ මුල් පදය ඇසෙන විට, දෙවැනි පදය මතකින් කිව්වා. මතකය හරි පුදුම දෙයක්

[8/20, 17:51] Udu Amara: මොක්ද පදය මුල මතක් කලොත් මටත් මතක් වෙයි

මගේ අවුරුදු 79 - 80 අතර මතකය, බන්ටි අක්කාගේ අවුරුදු 90 මතකය. අපි කවුරුත් වාසනා වන්තයි

[8/20, 18:15] Udu Kithsiriwathi: ඔව් ලොකු අක්කා ටික දවසක් හිටිය. හැබැයි අපි ගියෙ අක්ක ඉන්න දවස්වල නොවෙයි. ‌ 

අමරමල්ලී කියු කවිය

මල්ලි දහම් දස් 

දං පදුරු අස්සේ

රිංගුවා මාහේනේ 

ඒ ධර්ම දාස අයියා බන්ටි ඛලන්න එන්න ඉස්සර ආපු වෙලාවක දන් කඩන්න මාහේන කැලේට ගිය ගමනක් ගැන

ඉස්සර චන්ද්‍රදාස අයියාලා එල්ඩ්‍රඩ් ඉදහිට‌ උඩුපිල එනව

මට මතක‌ හැටියට ඒ දෙන්නා කොටහේන දීපදුත්තා‌රාම පන්සලට අනුබද්ධ පාසලේ ඉගෙන ගත්තා. ඒ පාසලේ නම මතක‌ නෑ.

[8/20, 18:36] Udu Amara: මට මතක හැටියට බන්ටි අක්කට යෝජනාව ආවේ අම්මත් එක්ක දුරුතු පෙරහැර බලන්න ගිහින් - බන්ටි අක්කා දැකලා - ඊට පස්සෙ ධර්මදාස අයියා, බාප්ප හම්බ වෙලා යෝජනාව ගෙනල්ල තියනව. ඒ කාලෙ  අපි දෙගොල්ලොම හිටියෙ උඩුපිල ගෙදර. බාප්ප ගෙදර ඇවිත් උක්කුන් අක්කට කකාබහ කරල කියල තියනවා, උඹත් අම්ම එක්ක පෙරහර බලන්න පලයන්, මගුලක් ජෝඩු කරගන්න කියලා. පස්සෙ ප්‍රස්ණයක් මතුවුනා දෑවැද්ද ඉල්ලලා. ඊට පස්සෙ බාප්ප කිව්වා අර හමුදාවෙ ඉන්න එකා (මලය බාප්ප) ඇවිත් අපිටත් වෙඩි තියයි කියලා. බාරොන් මාමගෙ ඉඩමෙ පදිංචියට ගියා, හැබැයි බාප්පා කළේ බොරුවක්, අර පිට දාලා ඉඩමට රිංගන්න.

[8/20, 18:42] Udu Kithsiriwathi: ඒ මලයා නෙවෙයි පේමදාස අයියා ගැනයි කිව්වේ.

චන්ද්‍රදාස අයියා පොලිසියෙනෙ.

[8/20, 18:48] Udu Amara: ඒක හරි මට පොඩි වැරදීමක් උනේ.

[8/20, 18:49] Udu Kithsiriwathi: දෑවැද්ද ‌ඉල්ලා‌

ප්‍රශ්නයක්‌ ආවේ නෑ‌

පසුව මතු වුනේ‌ 

හෝල් එක ගැන ප්‍රශ්නයක්‌

පසුව ගෙදර කරන්න‌ තීරණය‌‌‌ වුනා

[8/20, 18:57] Udu Amara: මට නම් හොඳට මතකයි දැවැද්ද වගේ කියල. බන්ටි අක්කගෙ මගුල තිබුනෙ හෝල් එකක කියල මට මතක නෑ. කාර් 7 ක මහර ගියා මතකයි. රාමනායකල වනසිජහ මහත්තයලක් මගුලට ගියා මහර ගෙදරට කනත්ත පාරට හැරෙන කැන ලොකු තොරණක් ගැහැව්වා, ඒක ගැහැව්වෙ කුමාරි අක්කගෙ තාත්ත රෝබියස් මහත්තයලත් මගුලට ගියා

[8/20, 19:01] Udu Tulsi: .

 බන්දු බාප්පා එක පාරක් කිව්වා බන්ටි නැන්දාගේ රුපියල් 2000 ක දෑවැද්ද රෑට පොලු මුගුරුවලින් ආරක්ෂා කළා කියලා.

 ඒ ගණන 20,000 ක් වෙන්න පුළුවන්. එයා කිව්ව දේවල් මට 100% ක් මතක නෑ.

[8/20, 19:03] Udu Amara: බන්ටි අක්කගෙ මගුලට කලින් තමයි ටෙලිපන් රේඩියෝව ගෙනාවේ. ඒක මගුල් මඩුවෙ හයි කළා. අපේ ගෙදර ඉස්තෝප්පුවේ බිත්ති බැඳල ග්‍රිල් හයිකරල රෙපයාර් කළා - ඉස්සරහ ජනෙල්වල කිතුල් පොලු කපල යකඩ දැම්මෙත් ඒ වෙලාවෙ

[8/20, 19:05] Udu Kithsiriwathi: මගුල හෝල් එකක නෙවෙයි තිබුනෙ - ගෙදර. හෝල් එකේ අදහස අත ඇරියා. බන්ටි අක්ක දන්නව ඒ කාලේ මගුල් ගෙවල්වලට ඒ අය ගියා. ඒ වෙල්කම් තොරණ ලොකු අක්කාටත් ‌තිබුණා. ඒක ඒ කාලෙ මෝස්තරයක්. අපේ තාත්තා ජෝන් බාප්පා නමින් හැදින්වූ කුමාරිගෙ තාත්තා තමයි ඒව කළේ‌. මගුල් මඩුවත් එයාගෙ නිර්මාණයක්.

[8/20, 19:05] Udu Amara: තුල්සි කියන එක හරි 2000 හොයා ගත්තෙ ලොකු අයියගෙ ඉන්සුවරන්ස් එකෙනි

[8/20, 19:07] Udu Nilmini Loku : 20, 000ක් වෙන්න විදියක් නැහැ අපේ මගුල් ගෙදරටත් හෝල් එකට ගියේ 23000යි. දෑවැද්දෙ සල්ලි නෙමෙයි මගුල් ගෙදරට වියදම් කරන්න ගෙනාපු සල්ලියි බන්දුමාමලා මුරකරල තියෙන්නෙ එයා එකදවසක් අපිට කියලා හිනා වුනා. ගාන මතක නැහැ අම්ම කිව්වා  දෑවැද්දට රු 5,000 ක් දුන්න කියල.

[8/20, 19:08] Udu Kithsiriwathi: ඉස්තෝප්පුවෙ ග්‍රිල් හයි කළේ ඊට පස්සේ. ඒක ‌කෙරෙවිවෙ මම මල් පෝච්චි තියන්න.

[8/20, 19:10] Udu Amara: ජොන් බාප්ප කාර් එලෙව්ව නේද

[8/20, 19:14] Udu Twinkle: උඩුපිල මහ ගෙදරගේ පින්තූරයක් කා ළඟ හරි තියෙනවද?

 ඒ ගෙදර කඩා දැම්ම එක අනුවණකමක් කියලා මට හිතෙනවා.

 අද ඒක හරියට තිබුණා නම්, අපිට ඒකට "වික්‍රමසිංහ වලව්ව" කියන්න තිබුණා.

[8/20, 19:15] Udu Kithsiriwathi: නෑ දෑවැද්ද ට දුන්නෙ 2000යි. නම් ප්‍රසිද්ධ කරන්න දාල මුදල් ගෙනත් තිබුනෙ කලින් දා. ඉතින් රෑ වේගන එන කොට චුට්ටන් පොඩි බාප්පා ‌ඇවිත් කිව්ව ගලේ එලි වගයක්‌ පේනව හොරු වෙන්න ඇති කියල. ඉතින් ගෙදර හිටපු පිරිමි ඔක්කොම හොරු අල්ලන ‌ගියා. ආව හොරෙක් නැ.

[8/20, 19:15] Udu Amara: දෑවැද්ද වශයෙන් දෙන්න හිටියෙ ඉඩම් එපා කියල මුදල් ඉල්ලුවා පස්සෙ රු 2000 ක් දෙන්න එකඟ උනා

[8/20, 19:18] Udu Amara: අවුරුදු 10 උනත් එය මට හොදට මතකයි

[8/20, 19:19] Udu Kithsiriwathi: නැහැ ඒක ගත්තෙ බාප්පගෙ පන්ඩ් එකෙන්. ලොකු අයියත්, සෝමයියත් ඒ මුදල් වාරික‌ වශයෙන් ගෙව්වා.

[8/20, 19:20] Udu Amara: ඒක හරි

[8/20, 19:21] Udu Ajith: හෙට අම්මා හමු වුනාම මට කතා කරන්න ගොඩක් දේවල් තියෙනවා. පටන් ගන්න යන්නේ "දං පඳුරු අස්සේ" කතාවෙන්.

[8/20, 19:23] Udu Kithsiriwathi: පරන‌ මතක භරිම රසවත්.

මගුල ටික කාලෙකට නතර  ‌වුනාට‌ පස්සේ තමයි  අයියා රේඩියෝ ‌ එකත්, ‌ඇලඩින් පහනත් ගෙනාවෙ. ඒ මගුල් ගෙදරකට වියදම් කරන්න තිබුණු මුදල්වලින් විය හැකිය.

උඩුපිල. පැම්ලි පොටෝ එකේ ඉස්තෝප්පුවෙ කුළුණු පේන්න තිබේ. එම ඡායාරූපය ‌ගූණයියගෙ හෝම් කමින් දවසෙ ගත් එකක්. එයාල ගෙදර ම හිටියත් මගුල් ගෙදර දාට පහුවදා ‌උත්සවයක් තිබුනා.

[8/21, 01:55] Udu Amara: අර්ථ සාධක අරමුදල පටන් ගත්තෙ 1958. ඒ නිසා බාප්පට පන්ඩ් එකක් කිබුනේ නෑ. ටෙලිපන්කන් රේඩියෝව ගෙනාපු දවසෙ නෙමෙයි ඇලඩින් ලාම්පුව ව - ඒ කාලෙ ටෙලිපන්කන් රේඩියෙට රු 125.00 ඒක නිසා  මගුල් ගෙදරට ගෙනා සල්ලිවලින් රේඩියෝව ගෙනාවා කීම වැරදියි. ඒ දවස්වල මගුල් ගෙවල්වලට උරෙක්ම ගේනවා.

[8/21, 05:58] Udu Kithsiriwathi: මම දන්න තරමින් එහෙම තමයි වුනේ. මට හොදටම මතකයි අයියට ඉන්ෂුවරන්ස් එකක් තිබුණ බව මා දන්නෙ නැහැ. රේඩියෝවත් ලාම්පුවත් එක දවසෙ ගෙනාවෙ නෑ තමයි. එක දවසෙ ගෙනාව කියා මා කියල නැහැ. රුපියල් 125 යනු එකල විශාල මුදලක්. මගේ මාසික පඩිය රුපියල් 125කි.  සෝමයියාටත් 130ක් විතර ලැබෙන්න ඇති. බන්ටි අක්කට දුන් දෑවැද්දෙන් එකල සල්ලිවල අගය එකල පෙනේ.

එකල අපේ මගුල්වලට ඌරො‌ ගෙනාවෙ නෑ බන්ටි අක්කගෙ මගුල් දවස් දෙකක්‌ ‌තිබුණා. කැන්දන් යාමට පෙර දින මගුල් කෑම. මගුල් කෑම කිව්වෙ බතින් සංග්‍රහ කිරීම. තවත් ක්‍රමයක් තිඛුන - ඒ ඇට්හෝම් නමින් හැදින්වුනා, ඒකෙදි ෂෝටි ඊට්ස්.

බන්ටි ‌අක්කගෙ තිබුනෙ‌ මගුල් කෑම. ආරාධිතය බාප්පගෙ වැඩ පොළේ ලියන මහත්තයා රෝස් කළ කුකු‌‌ළෙක් තැබීම එහි විශේෂාංගයක්. බන්ටි අක්කගෙ මගුල් ගෙදරත් තිබුන එකල කුකුල් මස් තිබුනෙ මගුල් ගෙවල්වලට පමණයි.

බොල්ලෑගල මගේ පාසලේ ස්ටාප් එකක් ආව බන්ටි අක්කගෙ‌ මගුල් ගෙදර.

අර්ථ සාධක තිබුනත් නැතත් බාප්පගෙ වැඩ පොළේ පන්ඩි එකකින් ගත් බවත් ඒ මුදල ලොකු අයියත්  සොංමයියත් වාරික වශයෙන් ගෙවු බව මට‌ මතකයි.

[8/21, 06:36] Udu Amara: මගුල්වලට තිබ්බෙ රොස්ට් කරපු එක කුකුලෙක් පමණයි. ඒ්කවත් මිනිස්සු කෑවෙ නෑ ලජ්ජාවට. ඒ් කාලේ මගුල් ගෙදරක තිබුන ප්‍රධාන මාංශය ඌරු මස්. පොඩි බාප්පල තමයි ඌරන්ව පුච්චල මස් කළේ. ඒපමනක් නොවෙයි අවුරුද්දටත් ඒ් අය වැලිවේරියෙන් ගෙනාව ඌරො වැලිවේරියෙන් මරාගෙන ඇවිත් මෙහෙදියි මස් කළේ. මගුල්වලට මාලු හෝ හරක් මස් ගෙනාපු ගෙනාපු බවක් මට මතක නෑ.

[8/21, 06:52] Udu Kithsiriwathi: අවුරුදුවලට ගෙනාව තමයි. මුලදි ඒ මස් ගත්තත් පසුව අම්ම ඒ පවට දැන දැන සම්බන්ධ විය‌ යුතු නැ කියල මස් ගත්තෙ නෑ.

කුකුළෙක් කියන්නෙ එකෙක් තමයි.

[8/21, 11:58] Udu Ajith: ඒත් අම්මට ෂුවර් නෑ වෙඩින් එකේ ඌරු මස් තිබුනාද කියලා - හෝම් කමින් එකට එන කොට ඌරෙක්ම ගෙනාවලු උඩුපිලින් පෑලියගොඩ ට.

[8/21, 12:59] Udu Amara: අතීතෙ දෙවල් මතකින් ලියන විට අඩුපාඩු කම් වෙන්න පුලුවන්. සමහර දේවල් මතකත් නෑ. බන්ටි අක්ක බඳින දවස් වෙනකොයට මම හිතන්නෙ පෑලියගොඩ කවුරුත් පදිංචිව සිටියෙ නැහැ. බන්ටි අක්ක කැන්දන් යනකොට ඒක හෝම් කමින් වෙන්ඩ ඇති. කාර් 7 ක් ගියා. ඒ කාලෙ හැටියට ඒක ලොකු ගානක්. මනමාල ජෝඩු යනකොට ගම්වල මිනිස්සු පාර අයිනට ගිහින් බලන් සිටිනවා. බන්ටී අක්කගෙ විවාහයට ආසන්න දිනයක තමයි මහර ගෙය මිලයට ගත්තෙ. මට මතක හැටියට රු 3000 හෝ 13000 න්. ඒ කාලෙ මහර හිටියෙ අජිත්ලගෙ සීයයි, ආච්වියි, සිරියාවති අක්කයි, බන්ටි අක්කයි, ධර්මදාස අයියයි පමණයි. අනික් අය සිටියෙ පිට. පේමදාස අයියා යම් අමනාපයක් කිබුනා ඒ එයාගෙ විවාහය නිසා. මේ මගේ මතකය. අනිත් අයගෙ මතකයනුත් ලියනව නම් හොඳයි. ඒ මොකද අතීතෙ දේවල් ලියනකොට හරි සුන්දරයි. බන්ටි අක්කගෙ මගුල් ගෙදරදි අරක්කු දුන්නද කියා මට නම් මතක නෑ.

[8/21, 13:04] Udu Ajith: හරි, අම්මා ඇවිල්ල තියෙන්නෙ මහර ගෙදරට - මම අම්මව පටලැව්ව වගේ මහර ගේ සහ ඉඩමේ ඔප්පුවෙ තියෙන්නෙ 5500 කියල. සමහර විට ඊට ටිකක් වැඩි ඇති.

[8/21, 13:07] Udu Amara: මම හිතන්නේ ඔය ගෙය ගන්න වැඩියෙන් බර පැන දැරුවෙ ඔයා ගෙ තාත්තා කියා




No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

2026 අගෝස්තු ආවර්ජන

  [8/13, 19:38] Udu Nishantha: අපේ පවුලේ තවත් කෙනෙකුගේ නමත් ගුවන් විදිලියේ " පැන පොඩි" ප්‍රශ්න විචාරක වැඩසටහනක දී පැවසුනා. ඒ ක...